ubiegającej się o rentę. Powinno być wystawione nie wcześniej niż na miesiąc przed datą złożenia wniosku; - ankietę wypełnioną przez pracodawcę, tzw. wywiad zawodowy (formularz ZUS N-10); - kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych - kwestionariusz dotyczący przebytych okresów składkowych i nieskładkowych, - dokumenty potwierdzające te okresy oraz wysokość zarobków w poszczególnych latach kariery zawodowej (np Renta chorobowa po 55 roku życia. Wnioskujący po 55. roku życia nadal mogą się starać o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Prawo do jej otrzymywania obowiązuje wyłącznie do momentu osiągnięcia wieku emerytalnego. Według przepisów, jeżeli osobie uprawnionej do renty z tytułu niezdolności do pracy przez okres co najmniej po 1,3% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych, po 0,7% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych, po 0,7% podstawy jej wymiaru za każdy rok stażu hipotetycznego - okresu brakującego do pełnych 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, przypadających od dnia zgłoszenia wniosku o rentę do dnia, w którym rencista osiągnąłby wiek uprawniający Co należy wypełnić. Wnioskodawca wypełnia: wniosek o ustalenie kapitału początkowego (druk ZUS Kp-1), kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych (druk ZUS Rp-6). nonton film keluarga cemara 2 full movie lk21. fot. Fotolia Kapitał początkowy jest wyliczany przez ZUS każdej osobie, urodzonej po 31 grudnia 1948 r., która do dnia 1 stycznia 1999 r. przepracowała, opłacając składki emerytalne, ponad 6 miesięcy (co najmniej 6 miesięcy i jeden dzień). Kapitał początkowy ma wpływ na wysokość twojej przyszłej emerytury. Dlatego warto zadbać, by go należycie udokumentować. Sprawdź, jakie dokumenty musisz przedstawić do wyliczenia kapitału. Wymagane dokumenty ZUS nie oblicza kapitału z własnej inicjatywy. Robi to na twoje żądanie. Musisz zatem złożyć w swoim oddziale ZUS następujące dokumenty: wniosek o ustalenie kapitału początkowego (druk ZUS Kp–1), wypełniony kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych (druk ZUS Rp – 6), świadectwa pracy, zaświadczenia i inne dowody potwierdzające okresy składkowe i nieskładkowe , zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (druk ZUS RP–7), albo legitymację ubezpieczeniową zawierającą wpisy o zatrudnieniu i wynagrodzeniu. Jeśli miałaś firmę, albo byłaś osobą współpracującą albo wykonywałaś działalność twórczą lub artystyczną, w kwestionariuszu (druk ZUS Rp – 6) powinnaś podać: okres prowadzenia tej działalności oraz adres jej prowadzenia, jednostkę ZUS, do której odprowadzane były składki na ubezpieczenie społeczne, Numer Konta Płatnika (NKP) nadany kiedyś przez ZUS. Gdy pracowałaś w małej firmie zatrudniającej do 20 pracowników, (np. w zakładzie fryzjerskim), musisz podać w kwestionariuszu nazwę firmy lub nazwisko i imię pracodawcy oraz adres (siedzibę) firmy. Uwaga! Wszystkie dokumenty trzeba dołączyć w oryginale (dostaniesz je potem z powrotem). Wyjątkowo ZUS dopuszcza przedstawienie kserokopii (muszą być poświadczone za zgodność z oryginałem): książeczki wojskowej, dyplomu ukończenia szkoły wyższej, wyciągów z akt wystawionych przez urzędy stanu cywilnego, danych z dowodu osobistego “książeczkowego". Niezbędne druki dostaniesz za darmo w każdym oddziale ZUS. Możesz je też znaleźć na jego stronie internetowej. Gdy nie masz dokumentów Jeśli nie masz dokumentów, albo niektórych ci brakuje, musisz je odszukać. Przejrzyj bazę ZUS – Zakład posiada specjalny informator z wykazem ponad 6 tysięcy przekształconych lub zlikwidowanych przedsiębiorstw. Sprawdź w Archiwum Dokumentacji Osobowej i Płacowej w Milanówku – Archiwum posiada oddziały w Grodzisku Maz., Mławie, Łowiczu. Najlepiej wysłać do niego wniosek faksem, listem (05-822 Milanówek, ul. Stefana Okrzei 1) lub e-mailem – @ Formularz wniosku znajdziesz na stronie Poszukaj w archiwum działającym przy urzędzie wojewódzkim, na którego terenie znajdowała się zlikwidowana firma, lub w archiwach resortowych, np. Archiwum Ministerstwa Gospodarki (dotyczy zlikwidowanych zakładów pracy z sektora przedsiębiorstw), plac Trzech Krzyży 3/5, 00–507 Warszawa, tel. 22 870 21 96, ( e-mail: archiwum@ Poszukaj świadka Gdy poszukiwania w archiwach nie przyniosą rezultatu, możesz poszukać świadków, którzy potwierdziłyby twoje zatrudnienie. W ten sposób można udowodnić okresy zatrudnienia przed 15 listopada 1991 r. lub po 15 listopada 1991 r. (dotyczy dokumentów zniszczonych wskutek powodzi w 1997 r. i 2010 r.). Uwaga! Świadek będzie musiał udowodnić, że pracował razem z tobą. Najlepiej, jeśli znajdziesz dwie takie osoby. Jeżeli ci się uda udowodnić okresy zatrudnienia, ale nie znajdziesz dokumentów potwierdzających osiągane przez ciebie zarobki, ZUS przy wyliczaniu wysokości kapitału początkowego przyjmie za te okresy kwoty minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w gospodarce uspołecznionej, czyli obowiązujące w danym okresie. Warto wiedzieć. Po znalezieniu dokumentów, możesz wystąpić do ZUS o ponowne przeliczenie kapitału. Alicja Hass, autorka jest redaktorem Przyjaciółki i Pani Domu Jeśli prawo do emerytury i (lub) jej wysokość uzależnione są od długości posiadanego stażu ubezpieczeniowego, do wniosku o to świadczenie należy dołączyć kwestionariusz wykazujący przebyte przez wnioskodawcę okresy składkowe i nieskładkowe. ZUS przygotował dwa rodzaje formularzy potwierdzających te dane. Rodzaj formularza, z którego należy skorzystać, uzależniony jest od tego, czy przyszły emeryt pracował wyłącznie w Polsce, czy również na terytorium państw Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Szwajcarii. Kwestionariusz ZUS RP-6 Kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych (ZUS RP-6) ma zastosowanie wówczas, gdy osoba ubiegająca się o emeryturę przebyła wyłącznie okresy ubezpieczenia (składkowe i nieskładkowe) w Polsce. W kolejnych kolumnach formularza wnioskodawca wpisuje: Formularz unijny E 207 PL Jeśli wnioskodawca ma okresy przebyte nie tylko w Polsce, ale również w państwach należących do Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Szwajcarii, powinien skorzystać z formularza unijnego „Informacje dotyczące przebiegu ubezpieczenia osoby ubezpieczonej” (E 207 PL). Nie obędzie się bez świadectwa pracy... Do wniosku o emeryturę wnioskodawca powinien dołączyć dokumenty potwierdzające przebycie okresów składkowych i nieskładkowych (w Polsce) oraz okresy ubezpieczenia za granicą w państwach, z którymi Polskę łączą umowy międzynarodowe w dziedzinie ubezpieczeń społecznych albo w państwach członkowskich UE/EOG lub w Szwajcarii. Podstawowym dokumentem potwierdzającym przebyte w Polsce okresy składkowe i nieskładkowe jest świadectwo pracy. Do wydania tego dokumentu pracodawca jest zobowiązany w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy. Zamieszcza w nim informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk, trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy, a także inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych oraz uprawnień z ubezpieczenia społecznego (np. dotyczące okresu korzystania z urlopu bezpłatnego, wykorzystanego urlopu wychowawczego, okresów nieskładkowych przypadających w okresie zatrudnienia czy też okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze). ...lub zaświadczenia Okresy składkowe i nieskładkowe można potwierdzić też w drodze zaświadczenia zakładu pracy. Oczywiście zaświadczenie to musi, podobnie jak świadectwo pracy, wskazywać odpowiednie dane niezbędne do ustalenia prawa do emerytury, a więc okres zatrudnienia, wymiar czasu pracy, stanowisko pracy, dane dotyczące okresów nieskładkowych, a także wykorzystanego urlopu bezpłatnego lub wychowawczego. Zaświadczenie powinno oczywiście spełniać odpowiednie wymogi formalne. Muszą się tam znaleźć dane personalne i adresowe pracownika i pracodawcy, a także pieczątka pracodawcy oraz pieczątka imienna i podpis osoby wystawiającej zaświadczenie. Legitymacja może się przydać Okresy zatrudnienia można potwierdzić również za pomocą wpisów dokonanych przez pracodawcę w legitymacji ubezpieczeniowej. Jest to dla ZUS zupełnie wystarczający środek dowodowy. Jeśli więc pracownik posiada taki dokument, to pracodawca nie musi dodatkowo poświadczać w drodze świadectwa pracy lub zaświadczenia zawartych tam danych. Aby legitymacja mogła zostać uznana za środek dowodowy, musi posiadać pieczątkę imienną osoby, która dokonywała wpisów w tym dokumencie. Należy w tym miejscu przypomnieć, że dopiero wzór legitymacji ubezpieczeniowej stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 16 maja 1991 r. w sprawie wzorów i trybu wystawiania legitymacji ubezpieczeniowych (DzU nr 51, poz. 223) wprowadził wymóg zamieszczania w legitymacjach ubezpieczeniowych imiennej pieczątki osoby dokonującej wpisu lub odpowiedzialnej za taki wpis. Jednak wpisy w legitymacjach dokonane pod rządami wcześniej obowiązujących przepisów (do 16 czerwca 1991 r.) mogą zostać uznane przez ZUS, jeśli nie budzą wątpliwości co do tego, czy są prawdziwe. Jeśli wnioskodawca nie może przedłożyć oryginału legitymacji ubezpieczeniowej, powinien dostarczyć sporządzony notarialnie wypis, odpis lub wyciąg z tego dokumentu. ZUS uzna również kopię legitymacji poświadczoną przez uprawniony do tego podmiot (np. notariusza). Inne dokumenty też przydatne Niektóre okresy składkowe lub nieskładkowe mogą być również udowodnione za pomocą innych środków dowodowych, takich jak decyzje i zaświadczenia określonych organów, potwierdzenia ubezpieczenia przez ZUS, książeczki wojskowe, zaświadczenia sądów, zaświadczenia lekarskie, oświadczenia określonych osób, umowy, pisma i legitymacje. Uwaga! Pełny wykaz środków dowodowych służących do udowodnienia poszczególnych okresów składkowych i nieskładkowych można znaleźć na stronie internetowej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ( Zeznania świadków wyjątkowo Niektóre okresy można również udowodnić przed ZUS w drodze zeznań świadków. Taka możliwość dotyczy jednak tylko: Za pomocą zeznań świadków (wraz z dokumentem potwierdzającym istnienie gospodarstwa rolnego) można udokumentować również okresy prowadzenia gospodarstwa rolnego lub pracy w tym gospodarstwie, które przypadają przed objęciem rolników obowiązkiem ubezpieczenia społecznego z tego tytułu. Świadkowie składają zeznania albo w formie pisemnej, albo ustnie do protokołu. Czynią to w organie rentowym lub u płatnika składek kompletującego odpowiednią dokumentację w sprawie przyznania świadczenia. Wiarygodność zeznań jest oceniana kolegialnie przez ZUS. Ocena zeznań świadków należy do ZUS. Na wszelki wypadek warto więc przedłożyć dokumenty, które choćby pośrednio potwierdzają okresy udowadnianej pracy. W ten sposób zeznania świadków mogą zyskać większą wiarygodność. Zobacz cały Kodeks emerytalny Renta chorobowa to potoczne określenie świadczenia ZUS, którego pełna nazwa to renta z tytułu niezdolności do pracy. Komu się należy? Renta chorobowa przyznawana jest osobom, które z racji złego stanu zdrowia nie są w stanie pracować. Kto jest osobą niezdolną do pracy i jakie warunki trzeba spełnić, by uzyskać rentę chorobową? Jaka jest wysokość świadczenia? Renta chorobowa należy się osobom, które, ze względu na zły stan zdrowia, nie mogą pracować. Spis treściRenta chorobowa: komu przysługuje?Renta chorobowa: warunki otrzymaniaRenta chorobowa: wniosekRenta chorobowa: ile wynosi? Renta chorobowa, czyli renta z tytułu niezdolności do pracy wypłacana jest przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Jednak nie każdy może z niej skorzystać. Warunkiem jej przyznania jest stwierdzenie całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, dlatego też jest to świadczenie wypłacane wyłącznie osobom, które utraciły możliwość jej wykonywania. Jednym z warunków otrzymania renty chorobowej jest posiadanie ubezpieczenia społecznego, innymi słowy – regularne odprowadzanie składek ZUS. Renta chorobowa: komu przysługuje? Przepisy dość precyzyjnie określają, kto może otrzymać rentę z tytułu niezdolności do pracy. W dużym uproszczeniu są to osoby, które nie są w stanie podjąć pracy zarobkowej ze względu na zły stan zdrowia. Utrata możliwości pracy może być całkowita bądź częściowa. O całkowitej niezdolności do pracy można mówić wówczas, kiedy chory nie może podjąć żadnej pracy i nie rokuje zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. O częściowej niezdolności do pracy mówimy zaś wtedy, jeśli osoba chora nie jest w stanie dłużej wykonywać pracy zgodnej ze swoimi kwalifikacjami. Warto wiedzieć, że niezdolność do pracy stwierdza specjalna, powołana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych komisja. Może ją orzec na okres nie dłuższy, niż pięć lat, chyba, ze wedle wiedzy medycznej nie ma szans na to, by przed upływem tego okresu chory odzyskał sprawność, a tym samym – zdolność do podjęcia pracy. Czytaj też: Karta Seniora: komu przysługuje i gdzie ją wyrobić? Badania profilaktyczne po 60. roku życia Jak zachować dobrą kondycję i sprawność fizyczną do późnej starości? Renta chorobowa: warunki otrzymania By uzyskać rentę z tytułu niezdolności do pracy, trzeba spełnić jednocześnie kilka warunków: być uznanym za osobę niezdolną do pracy oraz mieć określony staż ubezpieczenia społecznego, zarówno składkowy, jaki nieskładkowy. Przepisy również dość dokładnie to określają. Zgodnie z nimi, staż ubezpieczenia, zarówno składkowy, jak i nieskładkowy, musi wynosić odpowiednio: 1 rok – przy niezdolności do pracy przed ukończeniem 20 lat. 2 lata - przy niezdolności do pracy między 20. a 22. rokiem życia. 3 lata - przy niezdolności do pracy 22. a 25. rokiem życia. 4 lata - przy niezdolności do pracy między 25. a 30. rokiem życia. 5 lat – jeśli niezdolność do pracy wystąpiła po ukończeniu 30 lat. Tu dodatkowo wymagane jest, by okres ów przypadał na czas ostatnich dziesięciu lat poprzedzających złożenie wniosku o rentę. Ta zasada nie obowiązuje jednak, jeśli osoba składająca wniosek jest całkowicie niezdolna do pracy i może udowodnić 25 lat składkowych (kobieta) lub 30 lat składkowych (mężczyzna). W wyjątkowych przypadkach rentę taką otrzymać mogą osoby, które nie mają wymaganego stażu ubezpieczenia – jest tak wówczas, jeśli podjęły pracę przed ukończeniem 18. roku życia lub w ciągu sześciu miesięcy od ukończenia szkoły bądź studiów i były ubezpieczone przez cały czas od momentu rozpoczęcia pracy do chwili wystąpienia niezdolności do pracy. Kto może stracić rentę chorobową? Warto wiedzieć, że prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zostanie zawieszone wówczas, jeśli rencista osiąga w ciągu trzech miesięcy przychód wyższy, niż 130 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia (od 1 marca 2019 roku to kwota 6322,90 zł brutto, ale sumy te zmieniają się co jakiś czas, dlatego warto sprawdzać je na stronie Głównego Urzędu Statystycznego). Jeśli zaś przychód przekroczy 70 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia (od 1 marca kwota równa 70 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia wynosi 3404,70 zł), ale nie będzie wyższy, niż 130 proc. tej kwoty, świadczenie zostanie zmniejszone, a szczegółowych wyliczeń dokona urzędnik ZUS. Suma, o jaką maksymalnie może zostać zmniejszone świadczenie, to 599,04 zł dla renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy oraz 449,31 zł dla renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (dane z marca 2019 r). Renty z tytułu niezdolności do pracy nie dostanie osoba, która ma ustalone prawo do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub spełnia warunki do uzyskania emerytury powszechnej lub przysługującej osobom w wieku niższym, niż powszechny wiek emerytalny – np. nauczycielskiej lub górniczej. Renta chorobowa: wniosek Wniosek o rentę składa się osobiście w oddziale ZUS – wzór wniosku o rentę można znaleźć na stronie ZUS (druk ZUS Rp-1R) – wystarczy go pobrać, wydrukować, a następnie wypełnić. Należy dołączyć do niego kilka dokumentów: kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych (druk ZUS Rp-6) dokumenty, które poświadczają składkowe i nieskładkowe okresy ubezpieczenia – są to świadectwa pracy, legitymacje ubezpieczeniowe, zaświadczenia ze szkoły wyższej o toku studiów itp. wystawione przez pracodawcę zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia zaświadczenie o stanie zdrowia, które wystawił lekarz prowadzący (wystawione nie wcześniej, niż miesiąc przed datą złożenia wniosku o rentę chorobową) – druk ZUS N-9, dokumentację medyczną (np. wyniki badań, kartę leczenia szpitalnego itp.), która może być istotna przy podejmowaniu przez lekarza orzecznika ZUS decyzji o zdolności lub niezdolności do pracy, ankietę – tzw. wywiad zawodowy – wypełniony przez płatnika składek (pracodawcę) – druk ZUS N-10. Renta chorobowa: ile wynosi? Wysokość renty chorobowej zależy od tego, czy jest to renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, czy też renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy. ZUS wylicza wysokość renty chorobowej z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w dość skomplikowany sposób, dodając do siebie: 24 proc. kwoty bazowej (którą jest 100 proc. przeciętnego wynagrodzenia bez składek – jest ona ustalana co roku, a od 1 marca 2019 roku wynosi 4003,88 zł), po 1,3 proc. podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych (uwzględniając pełne miesiące) po 0,7 proc. podstawy wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych po 0,7 proc. podstawy wymiaru za każdy rok, którego brakuje do pełnych 25 lat ubezpieczenia liczonych od dnia, w którym złożony został wniosek, do dnia, w którym rencista osiągnąłby wiek uprawniający do emerytury (tzw. staż hipotetyczny). Renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy jest niższa i wynosi 75 proc. renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Jeśli osoba składająca wniosek jest również niezdolna do samodzielnej egzystencji (co jednak musi orzec lekarz ZUS), przysługuje jej dodatek pielęgnacyjny, którego wysokość wynosi obecnie 222,01 zł. Od 1 marca 2019 roku kwota najniższej renty z tytułu niezdolności do pracy wynosi odpowiednio: - 1100 zł miesięcznie – renta dla osób całkowicie niezdolnych do pracy - 1320 zł miesięcznie – renta dla osób całkowicie niezdolnych do pracy na skutek wypadku lub choroby zawodowej - 825 zł miesięcznie – renta dla osób częściowo niezdolnych do pracy - 990 zł miesięcznie – renta dla osób częściowo niezdolnych do pracy na skutek wypadku lub choroby zawodowej. Jesienne porządki z ZUS – warto zrobić już dziś Od 1 stycznia 2018 r. wchodzą w życie zmiany w Ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. W miejsce dotychczasowych czterech: ubezpieczenia społecznego, zdrowotnego, Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Funduszu Emerytur Pomostowych, ZUS stworzy dla każdego indywidualny numer rachunku składkowego (NRS). O zmianach prawnych i docelowym numerze instytucja ma obowiązek powiadomić pismem, które dostarczy do końca br. NRS -... Wniosek o emeryturę stanowi podstawę do wszczęcia postępowania w ZUS, rozpatrzenia uprawnień i wydania decyzji w sprawie emerytury. Aktualny artykuł: Emerytura z ZUS - jakie dokumenty? Na wstępnie warto podkreślić, że wniosek o emeryturę, czyli formularz ZUS Rp-1 przygotował Zakład Ubezpieczeń Społecznych, i jest on dostępny w placówkach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, oraz na oficjalnej stronie ZUS- Polecamy: Emerytury - zmiany 2019 (PDF) Wniosek ten zawiera imię i nazwisko osoby zainteresowanej, datę i miejsce urodzenia, miejsce zamieszkania - zameldowania na pobyt stały, adres pobytu i adres do korespondencji (jeżeli są inne niż adres zamieszkania), numer NIP i PESEL, wskazanie rodzaju świadczenia, o które ubiega się osoba zainteresowana, podpis wnioskodawcy lub jego pełnomocnika (pełnomocnictwo powinno być udzielone przez zainteresowanego na piśmie lub ustnie do protokołu) jeżeli emerytura ma być przekazywana na rachunek bankowy, należy podać numer tego konta i adres banku. Zobacz również serwis: Emerytury Do formularza wniosku ZUS Rp-1 dołącza się: kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych (druk ZUS Rp-6), w którym należy zamieścić dane personalne oraz informacje o przebytych okresach składkowych i nieskładkowych oraz informacje o dokumentach, jakie przedkładane są na potwierdzenie tych okresów. dokumenty na potwierdzenie przebytych okresów składkowych i nieskładkowych. Dokumentami potwierdzającymi okres zatrudnienia są min .: zaświadczenie zakładu pracy (pracodawcy), świadectwo pracy, legitymacja ubezpieczeniowa zawierająca odpowiednie wpisy lub orzeczenie sądu. Zadaj pytanie na FORUM Dowodami pośrednimi, które mogą służyć do potwierdzenia okresów zatrudnienia mogą być legitymacja służbowa, umowy o pracę, wpisy w dowodach osobistych. Należy również podkreślić, że okresy osadzenia w więzieniach lub innych miejscach odosobnienia na terytorium Polski na mocy wyroku potwierdza prezes sądu okręgowego, a w przypadku osadzenia w więzieniach bez wyroku Prezes Instytutu Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. W przypadku zniszczenia dokumentów w skutek powodzi która miała miejsce w lipcu 1997r. przyjmuje się wszelkie dokumenty oraz zeznania świadków na udowodnienie okresów zatrudnienia (ubezpieczenia). Wniosek należy złożyć w Oddziale lub Inspektoracie ZUS właściwym ze względu na miejsce zameldowania na pobyt stały osoby ubiegającej się o emeryturę, nie wcześniej niż na miesiąc przed spełnieniem warunków wymaganych do przyznania emerytury. Przedwczesne zgłoszenie wniosku, spowoduje, że ZUS wyda decyzję odmawiającą przyznania emerytury. ZUS przyznaje emeryturę od miesiąca, w którym zostanie zgłoszony wniosek, nie wcześniej jednak niż od dnia, w którym zostaną spełnione wszystkie wymagane warunki. W przypadku kobiety, będącej członkiem otwartego funduszu emerytalnego, która osiągnęła wiek 60 lat, wniosek ten jest równo¬znaczny ze zgłoszeniem wniosku o okresową emeryturę kapitałową. Osobie zainteresowanej przysługuje prawo wycofania wniosku. Wycofanie wniosku jest skuteczne, jeżeli nastąpiło na piśmie lub zostało zgłoszone ustnie do protokołu nie później niż do dnia uprawomocnienia się decyzji. Zobacz również serwis: Prawa seniora Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie.

kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych wypełniony