Jak sprawdzić błędy rejestru w systemie Windows 10? Uruchom podwyższone okno wiersza polecenia (przejdź do Start, kliknij prawym przyciskiem myszy przycisk Start i wybierz "Uruchom cmd jako administrator") W oknie cmd wpisz sfc / scannow i naciśnij Enter. Jeśli proces skanowania utknie, dowiedz się, jak rozwiązać problem z chkdsk. Zidentyfikuj wymagania systemowe, które Twój komputer nie spełnia. 3 sposoby na ominięcie błędów kontroli stanu komputera z systemem Windows 11. Metoda nr 01: Włącz TPM i bezpieczny rozruch w systemie BIOS. Metoda #02: Kup układ TPM! Metoda nr 03: Pomiń kontrole systemu i wymuś instalację systemu Windows 11 na dowolnym komputerze. Niektóre logiczne błędy dysku twardego, takie jak błędy systemu plików, można naprawić. Jeśli jednak dysk twardy ulegnie fizycznemu uszkodzeniu, jedynie specjalnie przeszkoleni inżynierowie będą w stanie bezpiecznie i skutecznie naprawić dyski twarde. Naprawiony dysk twardy może nie działać tak dobrze, jak wcześniej. 2. Przechodzimy najpierw do ustawień i wybieramy “ Time & Language ”. Wybieramy “ Region & Language ”. Klikamy w “ Add Language ”. W nowym oknie z listy wybieramy język, który nas interesuje czyli “ Polski ”. Wystarczy wpisać nazwę w wyszukiwarkę. Musisz tylko zwrócić uwagę czy przy wyniku wyszukiwania znajduje się Wpisz następujące polecenie i naciśnij Enter: DISM /online /wyczyść obraz /restorehealth. Poczekaj na zakończenie polecenia. Proces ten może potrwać do 20 minut, w zależności od stanu systemu. Proces wydaje się zatrzymany w pewnych momentach, ale poczekaj na jego zakończenie. nonton film keluarga cemara 2 full movie lk21. Zmiana języka w Windows 11 może pomóc osobom, które nabyły komputer lub notebook z systemem Microsoft Windows 11 poza granicami naszego kraju. Wystarczy pobrać pakiet 11 to najnowsza odsłona systemu operacyjnego Microsoftu. Oprogramowanie zyskuje na popularności i co najważniejsze, zyskuje też w oczach użytkowników. W trakcie użytkowania może się zdarzyć, że nabyty sprzęt (notebook lub komputer stacjonarny) posiada system operacyjny w innej wersji językowej niż oczekujemy, np. sprzęt kupiony poza granicami Polski. Nie jesteśmy skazani na pracę w systemie w języku wybranym przez producenta. Możemy to łatwo zmienić, wystarczy doinstalować pakiet językowy. Oto, jak to zrobić w systemie Windows 11: jak zmienić język?Domyślnie system Windows 11 ma zainstalowany jeden, wybrany przez producenta sprzętu pakiet językowy. Użytkownik może w prosty sposób dodać inny język, w którym system będzie komunikował się z właścicielem sprzętu, na którym został kroki kierujemy do menu START a w nim wybieramy Ustawienia. W kolejnym kroku wybieramy z listy po lewej Czas i kolejnym ekranie klikamy w sekcję Język i region. W końcu trafiamy do miejsca, w którym będziemy mogli dodać odpowiedni pakiet językowy. W opcji Preferowane języki klikamy Dodaj się lista z dostępnymi pakietami językowymi. Wybieramy ten, który nas interesuje i klikamy Dalej. W kolejnym kroku zaznaczamy jakie opcjonalne składniki, jakie powinny się znaleźć w instalowanym pakiecie, np. Zamiana tekstu na mowę czy rozpoznawanie pisma ręcznego. Tu też możemy już zdeklarować, czy doinstalowywany język będzie głównym, w którym Windows 11 będzie wyświetlał Zainstaluj. Proces instalacji zajmie chwilę. Po zakończeniu dodatkowy pakiet językowy pojawi się w sekcji Preferowane języki oraz możliwość jego zmiany w sekcji Język, Język wyświetlania systemu zdjęć: © dobreprogramy | Krzysztof Fiedor[1/2]Windows 11: czekamy na instalację pakietu językowegoAby zmiany weszły w życie, należy się wylogować i zalogować ponownie. Od tego momentu możemy w łatwy sposób przełączać się między językami. W identyczny sposób możemy dodać pakiet językowy w systemie Windows widać, cały proces nie zajmuje dużo czasu i jest dość łatwy do wykonania. Warto go poznać na tyle, aby móc przeprowadzić instalację pakietu językowego, kiedy Windows 11 "mówi do nas" w innym języku niż Fiedor, dziennikarz Każdy użytkownik Windows 10 powinien posiadać zestaw narzędzi do rozwiązywania problemów zainstalowany na wszelki wypadek. Oto kilka najlepszych programów tego typu. System operacyjny Windows ma sporo wbudowanych narzędzi do rozwiązywania problemów, ale mogą być trudne do znalezienia, a niektóre są mało przydatne. Zamiast pomóc w naprawie, jedynie ładnie wyglądają i wyrażają zaniepokojenie problemem, który ci się przytrafił. Poniżej przedstawiamy 10 narzędzi, które przy prędzej czy później mogą się przydać w systemie Windows 10. Są darmowe – wbudowane w OS, do pobrania ze stron Microsoftu lub udostępniane za darmo przez inne firmy. Co najważniejsze: spełniają swoje zadania i robią to dobrze. Zobacz również:Android 11 - lista telefonów do aktualizacji [ 11: sposoby na podpięcie urządzenia Bluetooth [PORADA]Windows 10 - Microsoft znalazł błędy po aktualizacji Menedżer zadań Tajny punkt dowodzenia Windows 10. Może być nieoceniony, gdy znacie jego możliwości. Żeby go odpalić, kliknij prawym przyciskiem myszy na przycisk Start lub naciśnij Ctrl+Alt+Del i wybierz Menedżer zadań. Jeśli po raz pierwszy wywołujecie tego dżina, to zobaczycie skróconą listę programów. Kliknij przycisk Więcej szczegółów a moc Menedżera zadań zostanie uwolniona. Menedżer zadań Zakładka Procesy pozwala na: Zakończenie zadania. Jeśli jakaś aplikacja, np. Edge nie chce się zamknąć, to można to tutaj łatwo zrobić. Nie ma znaczenia, czy problem ma aplikacja Windows 10, czy tradycyjny program pulpitu Windows. Kliknij Zakończ zadanie i powinno być po problemie! System Windows spróbuje zamknąć aplikację bez niszczenia danych. Jeśli mu się uda, aplikacja zniknie z listy. Jeśli nie, to otrzymacie możliwość szybkiego przełączania aplikacji. Sprawdzenie, jakie procesy obciążają procesor. Jest tam lista procesów, pokazująca w jakim stopniu każdy z nich obciąża procesor. Lista ta jest nieoceniona, gdy komputer wyraźnie spowalnia, a my nie wiemy dlaczego. Dowiemy się tego właśnie które procesy zajmują większość pamięci. Czasami trudno jest zorientować się, który program stanowi problem. Menedżer zadań wie wszystko, widzi wszystko i mówi wszystko. W zakładce Wydajność można natomiast uzyskać wykresy użycia procesora, pamięci, dysku, lub korzystania z sieci. Są fajne i pouczające. Mogą nawet pomóc w podjęciu decyzji, czy trzeba kupić więcej pamięci. W zakładce Historia aplikacji można sprawdzić, które aplikacje kafelkowe Windows używają najwięcej zasobów w danym okresie czasu. Czy w zeszłym miesiącu najczęściej używałeś Excela? A może Pinballa? Zakładka Uruchamianie pozwala wyłączyć automatyczne programy startowe, ale jest lepsze rozwiązanie o nazwie Autoruns, które omówimy później. Zakładka Usługi pozwala uruchamiać i zatrzymywać poszczególne usługi, ale jest bardziej elastyczny sposób, aby przejąć kontrolę nad usługami. Zobacz aplikację Component Services, którą omawiamy niżej. Można dotknąć lub kliknąć na nagłówki kolumn (takie jak: Procesor, Pamięć, Dysk lub Sieć) i posortować Menedżer zadań wg wybranej wartości. Aby zaktualizować raport, należy odświeżyć go w poleceniu Widok. Nowo uruchomione programy, pojawiają się na liście Aplikacji. Wszelkie programy uruchamiane przez nie w tle, pojawiają się na liście procesów. Uniwersalne idą spać, kiedy nie są używane, więc znikają z listy Menedżer zadań. Jeden rzut oka na zakładkę Procesy powinien pokazać, który program zużywa najwięcej zasobów – procesora, pamięci, dysku lub sieci. Monitor zasobów Monitor zasobów Jeśli chcesz zobaczyć znacznie więcej szczegółowych informacji - w tym wykorzystanie każdego z rdzeni procesora wielordzeniowego - dotknij lub kliknij link Otwórz monitor zasobów u dołu karty Wydajność Menedżera zadań. (Alternatywnie można wpisać Resmon w polu wyszukiwania Cortana.) Wykresy są oznaczone kolorami, ale w niektórych przypadkach trudne do interpretacji: W polu CPU: niebieska linia na górze to aktualna szybkość procesora, wyrażona jako procent maksymalnej (nominalna) szybkości procesora. Zielona linia oznacza jak mocno twoje CPU rzeczywiście oknie Dysk: zielona linia pokazuje ile danych jest zapisywanych lub odczytywanych z dysków. Niebieska linia pokazuje procent czasu, kiedy dysk jest zajęty, mierzony jako wartość maksymalna w każdym wycinku czasowym. Jeśli niebieska linia pozostaje na 100 procent lub blisko, to możesz mieć problemy z napędem (w Eksploratorze plików, kliknij prawym przyciskiem myszy na dysku, wybierz Właściwości> Narzędzia i pod Sprawdzanie błędów kliknij przycisk Sprawdź). Istnieją dwa mało znane triki Monitora zasobów. Po lewej stronie (patrz zrzut ekranu), można ograniczyć raport do określonych procesów. Na przykład, jeśli zaznaczymy pola wyboru po lewej stronie wszystkich trzech procesów wykresy pokaże nam, co robi Chrome na naszym komputerze. Po drugie, jeśli masz plik, który został zablokowany – zazwyczaj jest otwarty w uruchomionym programie – można znaleźć program, który ma władzę nad danym pliku. W Monitorze zasobów na karcie Procesor CPU, skopiuj nazwę pliku do Dojść skojarzonych i naciśnij Enter. Poszukiwany program pojawi się po lewej stronie. Process Explorer Process Explorer Bambi spotyka Godzillę. Jeśli Menedżer zadań nie powie Ci wszystkiego, co chcesz wiedzieć, a Monitor zasobów drażni cię swoimi ograniczeniami, to Process Explorer pomoże. Wyznacza on standardy monitorowania absolutnie wszystkiego, co dzieje się na komputerze. Najedźcie myszą na każdy proces, nawet ogólny svchost, a zobaczycie wiersz polecenia, które uruchomiło ten proces, ścieżkę do pliku wykonywalnego oraz wszystkie usługi systemu Windows w użyciu. Kliknijcie prawym przyciskiem myszy, a będziecie mogli uzyskać więcej informacji na temat pliku wykonywalnego w sieci. Można również kliknąć prawym przyciskiem myszy, aby wysłać hash procesu do VirusTotal (strona należąca do Alphabet/Google), który powie ci, czy program został zgłoszony przez każdego liczącego się producenta oprogramowania antywirusowego jako zainfekowany. Process Explorer wystartował jako darmowy produkt małej firmy Sysinternals. Mark Russinovich i Bryce Cogswell, dwóch z największych specjalistów od Windows na naszej planecie, utworzyło Sysinternals, które Microsoft kupił w lipcu 2006 roku. Microsoft obiecał, że wszystkie darmowe produkty Sysinternals pozostaną darmowe. O dziwo, tak dokładnie się stało. Narzędzie Process Explorer uzyskać można za darmo na stronie Microsoft. Aby uruchomić program Process Explorer, pobierz go, rozpakuj i uruchom Nie ma potrzeby instalowania czegokolwiek. Aby rozpocząć korzystanie z Process Explorer, zajrzyj na forum systemu Windows Sysinternals. Jeśli chcesz przykładów jego działania, to pobierz prezentację Russinovicha zrobioną na konferencję RSA 2015 (PDF). Autoruns (Sysinternals) Autoruns Na pewno wiecie, że Windows automatycznie uruchamia pewne programy przy każdym uruchomieniu systemu i że programy te mogą czasem okazać się zbędne lub uciążliwe. Zakładka Uruchamianie Menedżera zadań, pokazana wcześniej, wymienia twoje aplikacje startowe, systemowe programy pomocnicze i czasami problematyczne programy, które wykorzystują znane sztuczki, aby uruchomić się przy każdym starcie systemu Windows. Niestety, bardzo złe programy często znajdują sposób, aby nie trafić na tę listę. Microsoft udostępnia darmowy program Autoruns, który przekopuje cały system w poszukiwaniu absolutnie wszystkich auto-uruchamiających się programów – nawet programów systemu Windows. Podobnie jak Process Explorer to bardzo dobry produkt z zespołu Sysinternals. Aby uzyskać Autoruns, należy pobrać i uruchomić lub – program nie wymaga instalacji. Autoruns znajduje ogromną liczbę programów uruchamiających się przy starcie systemu. Niektóre pojawiają się w najbardziej mrocznych zakątkach Windowsa. Lista Everything pokazana na zrzucie ekranu prezentuje każdy pojedynczy program uruchamiany automatycznie w kolejności, w jakiej są one uruchamiane. Autoruns ma wiele opcji. Ich przegląd znaleźć można na blogu Microsoft Ask w dziale Performace Team. Opcja, której używam najczęściej to możliwość ukrycia wszystkich programów Microsoft uruchamianych przy starcie. To łatwe. Wybierz Options, Filter Options, a następnie wybierz pole wyboru Hide Microsoft Entries. Rezultatem jest czysta lista wszystkich obcych programów uruchamianych automatycznie przez system Windows. Autoruns może zawiesić program uruchamiany automatycznie. Jeśli pojawi się program, który chcesz zablokować, odznacz pole wyboru po lewej stronie programu i uruchom ponownie system Windows. Jeśli komputer nie działa poprawnie, to ponownie uruchom Autoruns i zaznacz to pole z powrotem. Które programy zasługują na śmierć? Wszelkie które świadczą usługi, których nie chcesz – choć odradzam usuwaniu wszelkich procesów firmy Microsoft. Niebezpieczne lub niepotrzebne oprogramowanie różnego typu występuje pod wieloma nazwami, które zmieniają się od czasu do czasu. Poszukajcie programów takich jak Apple update checker oraz narzędzi, których już nie chcecie i nie potrzebujecie, a także być może procedur synchronizacji dla usług w chmurze, których już nie używacie. Widziałem resztki programów antywirusowych, które zostały celowo usunięte dawno temu, programy pomagające w grach, narzędzia służące dawno zapomnianym komunikatorom i wiele więcej. Event Viewer Każdy użytkownik systemu Windows musi wiedzieć o Event Viewerze, choćby tylko po to, by chronić się przed oszustami, zarabiającymi duże pieniądze, żerując na ludzkim strachu i obiecując pomoc w pozbyciu się błędów w komputerze za symboliczną opłatą. Trochę takiego spamu krąży po skrzynkach e-mailowych, a czasem pojawiają się nawet telefony. Oczywiście od oszustów, którzy wgrali w nasz system rożnego rodzaju ustrojstwa i teraz chcą nam „pomóc”. Głównym zadaniem Event Viewera jest umożliwienie przejrzenia logów (rejestru zdarzeń związanych z komputerem), które zapisuje Windows. Logi to zwykłe pliki tekstowe zapisane w formacie XML. Choć może się wydawać, że Windows posiada jeden Rejestr, tak naprawdę takich plików rejestru jest więcej: Administrative (administracyjne), Operational (operacyjne), Analytic (analityczne), Debug (i debugowania) oraz plików rejestru poszczególnych aplikacji. Każdy program, który rozpoczyna działanie w systemie zostawia powiadomienie o tym w Event Viewerze, a każdy porządny program powinien też zostawić informację przed zamknięciem. Każde uzyskanie dostępu do systemu, zmiana w zabezpieczeniach, błąd sprzętu lub oprogramowania – wszystko także zapisywane jest w odpowiednim logu. Even Viewer skanuje pliki tekstowe (logi), porządkuje je i umieszcza w ładnym interfejsie, zawierającym ogromne ilości strasznie nudnych (choć chwilami: bardzo istotnych) danych. Dziennik powinien teoretycznie zaznaczać wszystkie „ważne wydarzenia”. W praktyce są one ważne głównie dla programistów. W normalnych warunkach niewiele końcowych użytkowników zagląda do logów i nie ma zresztą takiej potrzeby. Jeśli jednak coś w komputerze jest nie tak, jeśli pojawia się jakiś poważny problem, Event Viewer może udzielić cennych informacji o źródle kłopotów. I to bez dodatkowej opłaty. Aby odpalić Event Viewer, kliknij prawym przyciskiem mysz na przycisk Start (lub naciśnij Windows + X), a następnie wybierz „Event View”. Będąc tam, po lewej stronie wybierz: Custom Views > Administrative Events. Przegląd Administrative Events pokazuje wydarzenia, które mogą być interesujące. Na zrzucie ekranu zaznaczyliśmy wydarzenie, które spowodowało wyłączenie Worda. Jeśli chciałbyś zająć się tym problemem, nie musisz klikać w hiperłącze kierującego do Event Log Online Help. Lepiej skopiuj numer ID i poszukaj go w bazie Być może uda się tam znaleźć wyjaśnienie problemu lub nawet sposoby jego rozwiązania. Event Viewer Inne logi systemu Windows mogą interesujące: Application events: Programy raportują na temat swoich events: Znane też jako „audyty”, które pokazują wyniki działań związanych z bezpieczeństwem. Przykładowo są to raporty związane z udanym lub nieudanym logowaniem do systemu. Setup events: Dotyczą kontrolerów doemny, raczej nie musisz się nimi events: Większość błędów i ostrzeżeń, które zobaczysz w sekcji Administrative Events to logi związane z wydarzeniami systemowymi. Są to raporty związane z plikami systemowymi, najczęściej są one samonaprawiające się. Forwarded events: Zawierają wydarzenia przysłane z innych komputerów. Jeśli starasz się wytropić konkretny problem, użyj wyszukiwarki internetowej, by zobaczyć jak z podobnym zdarzeniem systemowym poradził sobie ktoś inny. Regedit Na drzwiach do „windowsowego podziemia”, Edytora rejestru, powinien znajdować się napisać z wrót piekła Dantego: „Porzućcie wszelka nadzieje, wy, którzy tu wchodzicie”. Rejestr to duże, straszne miejsce pełne niebezpieczeństw i ukrytych pułapek. Jeśli nie będziesz dość ostrożny, możesz uszkodzić swój system i nigdy nie uda ci się przywrócić do pracy. Kliknij raz w złym miejscu, a komputer będzie trzeba oddać do naprawy. Tak przynajmniej sądzą niektórzy. Osobiście, uważam, że Rejestr wymaga sporo czasu, ale czy jest przerażający? Raczej nie. Oczywiście, musimy być ostrożni, ale jeśli nie zmieniamy wszystkiego w zasięgu wzroku, to możemy wejść do Rejestru i wrócić cało (z wciąż działającym system na pokładzie). Główny problem z Rejestrem? W miarę jak Microsoft coraz bardziej ułatwia dostęp do wielu opcji, liczba powodów, by zajrzeć do Regedit spada. Dla większości użytkowników Rejestr jest on obecnie ostatnim sposobem na wprowadzenie zmian w ustawieniach aplikacji, a nie w samym systemie Windows. Najgorszą częścią Rejestru nie jest on sam w sobie, lecz jego kiepska terminologia. Terminy stosowane w Rejestrze Windows w dawnych dniach, jeszcze w Windows są coraz mniej zrozumiałe dla współczesnego odbiorcy. Microsoft nie kładł wcześniej nacisku na utrzymanie spójności rejestru. To trochę jak w szafie nastolatka: nigdy nie wiesz, co znajdziesz w środku, a wszelkie pozory porządku są całkowicie przypadkowe. Rejestr zorganizowany jest w klucze, podobnie jak dysk jest organizowany w foldery. Podobnie jak folder może mieć wewnątrz inne foldery i pliki, tak i klucze rejestru mogą mieć wewnątrz inne klucze i wartości. Podobnie jak Eksplorator Windows pozwala nam przenosić się z folderu nadrzędnego do podrzędnego (i dalej w dół), zanim w końcu znajdziemy się przy poszukiwanym pliku, tak Edytor Rejestru pozwala przejść od klucza nadrzędnego w dół, aż do poziomu, który zawiera poszukiwaną wartość. Tak jak można dodawać i usuwać foldery w Eksploratorze Windows, podobnie można dodawać i usuwać klucze w Regedit. Gdy usuniesz folder w Eksploratorze, usuniesz także wszystkie pliki i foldery wewnątrz. Po usunięciu nadrzędnego klucza, Edytor Rejestru także usunie wszystkie podrzędne klucze i wartości. To miejsce, gdzie kończą się podobieństwa. Można przenieść folder w Eksploratorze, ale nie można przenieść klucza w Edytorze rejestru. A kiedy usuniesz klucz z Regedit, nie ma już Kosza, który pomaga odzyskać pliki po błędnej operacji. Klucze znikają na dobre. Prawie wszystkie zmiany wprowadzane do Rejestru wiążą się z modyfikacją wartości – zmianą, dodaniem lub usunięciem wartości – choć raz na jakiś dodanie nowego klucza może być konieczne. Każda wartość w rejestrze ma swoją nazwę i dane. Przed zmianą klucza, dobrym pomysłem będzie jego eksport. Warto mieć go pod ręką na wypadek, gdy coś poszło nie tak (Możesz kliknąć dwukrotnie na wyeksportowany plik, by przywrócić oryginalne ustawienia). Edytor rejestru Ogólna procedura wygląda następująco: Upewnij się, że dokładnie wiesz, co chcesz zmienić i dlaczego. To nie najlepszy pomysł skakać przez Rejestr i wprowadzać zmiany tylko po to, by zobaczyć, co można zepsuć. W okienku wyszukiwania Cortana, wpisz regedit i kliknij lewej stronie wskaż klucz, który chciałbyś zmienić. Kliknij prawym przyciskiem na kluczu i wybierz Export. Na dole kliknij przycisk oznaczony Selected branch. U góry wybierz dobrą ścieżkę. Kliknij Zapisz (Save). Otrzymasz plik tekstowy w określonym formacie - .REG file – którego będziesz mógł użyć, by odzyskać klucz, jeśli coś się wartość, którą chcesz zmienić jest w Rejestrze, kliknij na nią dwa razy i wprowadź zmiany, a potem naciśnij OK. Jeżeli musisz dodać klucz, wybierz właściwą ścieżkę i kliknij Edit > New > Key (Edycja > Nowy > Klucz). Jeśli potrzebujesz dodać wartość, wybierz Edit > New > Value (Edycja > Nowy > Wartość). Jeżeli nie jesteś pewien czy chcesz zdecydować wartość String, Binary, DWORD czy jakąś inną, znajdujesz się w trudnej sytuacji. Wyjdź z Rejestru i patrz Punkt 1. Regedit jest świetny i sporo można w nim zdziałać, ale jest też potencjalnie niebezpieczny i szybko się starzeje. GPEdit GPEdit GPEdit, Edytor zasad grupy w systemie Windows, jest z nami od wersji Windows XP. Narzędzie to przygotowane jest z myślą o administratorach sieci do zarządzania ustawieniami grupy komputerów. Jest nieocenioną aplikacją do kontrolowania, jak zachowują się komputery z systemem Windows, czy są one przyłączone do sieci firmowej, czy też nie itd. Jeden problem: GPEdit nie jest dostępny w systemie operacyjnym Windows 10 Home. Zaplanowany został z myślą o wersjach: Pro, Enterprise i Academic. Oczywiście w sieci znaleźć można instrukcje jak mimo wszystko wgrać GPEdit na swoim Win10 Home, ale wygląda to trochę na zabawę z ogniem. Narzędzie prawdopodobnie przestanie działać po kolejnej aktualizacji systemu (jeśli wcześniej nie uszkodzi czegoś w Windows i nie będzie konieczne przeinstalowanie systemu). Dlaczego w ogóle miałbyś używać GPEdit? Program ten daje więcej kontroli w porównaniu z ręcznym edytowaniem Rejestru. Z GPEdit łatwiej można powiedzieć systemowi, np. by informował zanim zacznie pobierać łatki i aktualizacje. Standardowo w systemie można tylko je odłożyć, w przypadku ważniejszych łatek o 30 dni, zaś w pozostałych – 180 dni. W GPEdit można to ustawić ręcznie, bez limitów, podobnie jak wiele innych rzeczy (choć wymaga to trochę wiedzy lub dobrych instrukcji i pomocy). Jeśli używasz GPEdit, by wstrzymywać aktualizacje, pamiętaj, że jest duża różnica między ustawieniami GPEdit w jesiennej aktualizacji Windows 10 (version 1511) i Anniversary Update (version 1607). Po więcej szczegółów odsyłamy do artykułu Roberta Pearmana w 4sysops. Component Services Component Services Często słyszy się geeków zachęcających użytkowników Windows do wyłączania poszczególnych usług systemu. Coś, co było początkowo hobby dla entuzjastów w Windows XP (wyłączanie usług i zdobywanie kolejnych milisekund przy starcie systemu) z czasem doprowadziło do awarii wielu komputerów, gdy okazywało się, że te czy inne usługi w systemie miały jednak swoje znaczenie. Historie te były być może jednym z powodów zablokowania przez Microsoft pewnych opcji w Windows 10 Home. Z drugiej strony czasem wyłączenie pewnej usługi mogłoby się okazać przydatne, zwłaszcza w przypadku niedopracowanych nieraz łatek do systemu, których nie chcemy instalować. Czy jedyna możliwość to przejście na Windows 10 Pro i odpalenie GPEdit? Okazuje się, że nie. Windows 10 Home sam w sobie posiada sporo możliwości. Trzeba tylko wiedzieć, gdzie ich szukać. W szczególnych przypadkach, gdy chcielibyśmy wyłączyć pewne usługi, np. Windows Update, możemy zrobić to wybierając Start > Administrative Tools Windows, a następnie Component Services. Po lewej stronie kliknij pozycję Usługi (lokalne), a następnie kliknij dwukrotnie na Windows Update. Usługa Windows Update – program, który uruchamia aktualizacje – może zostać ustawiona jako Disabled (wyłączona) lub Manual (ręczne ustawienia). Wiele osób zgłaszało, że po aktualizacji Windows 10 nadane przez nich ustawienia zostały usunięte. W tej sytuacji trzeba będzie ponownie skorzystać z powyższej ścieżki. File History Historia pliku Jeśli nie przechowujesz w chmurze wszystkich danych, jednym z pierwszych kroków przy ustawianiu nowego systemu Windows 10 powinno być włączenie Historii pliku. W Windows Historia pliku nie tylko tworzy kopie zapasowe twoich danych, lecz także pozwala zachowywać wiele wersji i z łatwością przywracać nie tylko najnowszą wersję, lecz także kilka wcześniejszych, gdy zajdzie taka potrzeba. Domyślnie Historia pliku zapisuje wszystkie pliki w twoich bibliotekach (włączając w to Dokumenty, Zdjęcia, Muzykę i Filmy), twój pulpit, kontakty, a także ulubione z Internet Explorera i Edge’a. Zapisywane nie są żadne dane z OneDrive’a, bo tym zajmuje się chmura. Kopie zapasowe zapisują się raz na godzinę i utrzymywane są na dysku kopii zapasowej dopóki pozwala na to przestrzeń dyskowa. Aby korzystać z możliwości Historii pliku, Windows wymaga zewnętrznego dysku twardego, drugiego dysku lub połączenia sieciowego, które prowadzi do dysku. Aby zacząć, należy podłączyć nowy dysk zewnętrzny do komputera, a następnie postępować zgodnie z instrukcjami lub przejść do zakładki Start > Ustawienia > Aktualizacja i zabezpieczenia > Kopia zapasowa, a następnie wybrać opcję Dodaj dysk. Jeśli Windows może znaleźć odpowiedni dysk zapasowy, to zostanie tylko zaakceptowanie wyboru. Jeśli nie, wówczas należy kliknąć przycisk Więcej opcji > Użyj lokalizacji sieciowej, a następnie: Dodaj lokalizację sieciową. Aby dostać się do wcześniejszych wersji pliku, kliknij na nim prawym przyciskiem myszy i wybierz Właściwości > Poprzednie wersje. Windows zabierze cię do prostego interfejsu, w których będzie można znaleźć i przywrócić któryś ze starszych egzemplarzy. Jeśli chcesz przywrócić cały folder, kliknij prawym przyciskiem myszy na folder i wybierz: Poprzednie wersje. Jeśli to nie wystarczy – powiedzmy, że usunąłeś cały folder – Historia pliku przechowuje kopie zapasowe na wybranym dysku pod ścieżką: FileHistory\nazwauzytkownika\nazwakomputera\Data\dysk_którego_backup_robisz (prawdopodobnie: C:\Users\nazwauzytkownika). Możesz tam odnaleźć zaginione pliki. Zarządzanie dyskami Jeśli montowałeś kiedyś nowy dysk twardy, pewnie widziałeś już narzędzie do zarządzania dyskami. Pewnie musiałeś też oglądać je, jeśli jakieś bloki przestrzeni dyskowej zaginęły i trzeba było je odzyskiwać. Aby zobaczyć, co dzieje się z dyskiem twardym, kliknij prawym przyciskiem myszy Start (lub wciśnij Win+X), a następnie wybierz opcję Zarządzanie dyskami. Zobaczysz listę wszystkich woluminów (dysków lub partycji, jeśli masz partycje dysku jak np. Disc 0 na zrzucie ekranu poniżej) oraz graficzne przedstawienie ich wielkości. Zarządzanie dyskami Kliknij prawym przyciskiem myszy na partycję, by przypisać nową literę dysku, zmniejszyć lub powiększyć partycję, sformatować itd. Choć Zarządzanie dyskami nie oferuje tak wiele jak zewnętrzne programy do takich zmian, dostępne opcje wystarczą do większości prostych edycji. Wushowhide, HWInfo, Secunia PSI i więcej To dziesięć naszych ulubionych programów do rozwiązywania problemów w Windows 10, lecz jest ich o wiele więcej i na pewno stworzysz swoją własne listę programów do ratowania systemu lub drobniejszych napraw (oby jak najrzadziej było to potrzebne). Niektóre z nich to: Wushowhide - pozwala ukryć aktualizacje Windows 10 do czasu, aż naprawdę będziesz chciał do nich zajrzeć. Secunia Personal Software Inspector (bezpłatny do użytku osobistego) - skanuje komputer i informuje, czy potrzebne są jakieś łatki i aktualizacje oprogramowania do zainstalowania. HWiNFO - wyjawi ci wszystkie sekrety komputera, wyświetlając wykaz zainstalowanego sprzętu ze szczegółowych informacjach. Wykorzystanie znacznej części olbrzymiego potencjału najnowszego systemu operacyjnego Microsoftu wcale nie wymaga technicznej wiedzy na akademickim poziomie. Wystarczy po prostu umiejętnie korzystać z konkretnych funkcji. Jest tylko jeden szkopuł - trzeba wiedzieć, jakie to funkcje i gdzie się znajdują. Z pomocą przychodzą nam konkretne i łatwe do zastosowania wskazówki. Kilka chwil poświęconych na zastosowanie przedstawionych tu podpowiedzi zwiększy komfort korzystania z systemu, ułatwi dostęp do ukrytych ustawień i spowoduje zauważalne wydłużenie czasu pracy na laptopie zasilanym z baterii. Same korzyści bez ryzyka - aż grzech nie skorzystać! 32. Rozwiązywanie problemów ze sterownikami Najczęściej tego typu problemy występują przy aktualizacji systemu do nowszej wersji lub w przypadku mniej popularnych urządzeń. Aby rozwiązać tego typu problem, możemy wybrać jeden z dwóch sposobów - ręczny lub automatyczny. Pierwszy pozwala na dokładne poznanie przyczyny błędnego działania danego sprzętu, a drugi jest łatwiejszy i skuteczny, ale nie pozwala sprawdzić, co było przyczyną problemów. Sposób ręczny 1. Wciskamy kombinację klawiszy Start+R, w okno Uruchamianie wpisujemy i klikamy na OK. 2. Teraz musimy odnaleźć urządzenie, przy którym widać ikonę żółtego trójkąta ostrzegawczego. Klikamy na nie dwukrotnie, by zobaczyć jego właściwości. 3. W oknie Właściwości wchodzimy na zakładkę Sterownik i klikamy na Aktualizuj sterownik, a potem na Wyszukaj automatycznie zaktualizowane oprogramowanie sterownika. System powinien wyszukać najnowszy sterownik w internecie. Jeżeli nie uda się w ten sposób naprawić sterownika, warto wiedzieć, że na zakładce Ogólne w polu Stan urządzenia można odczytać kod błędu, (Jeśli wszystko jest w porządku, powinniśmy widzieć informację To urządzenie działa poprawnie). Możemy wpisać go w wyszukiwarkę, by znaleźć rozwiązanie w internecie. Sposób automatyczny 1. Aby automatycznie zaktualizować wszystkie wymagające tego sterowniki, musimy zainstalować program Driver Booster z płyty dołączonej do książki. 2. Od razu przy pierwszym uruchomieniu program wykona pełny skan naszego systemu i sprawdzi, jakie urządzenia, również te dołączone do komputera, wymagają aktualizacji oprogramowania. 3. Po zakończeniu skanowania zobaczymy podsumowanie. Możemy ręcznie przeglądać i wybierać, jakie komponenty mają zostać zaktualizować, lub kliknąć w prawym górnym rogu na Aktualizuj teraz, a zainstalujemy wszystkie zaznaczone elementy. 4. Program automatycznie tworzy punkt przywracania systemu, pobiera i instaluje sterowniki. Po zakończeniu aktualizacji wystarczy ponownie uruchomić komputer - problem powinien zniknąć. Jeżeli występuje nadal, prawdopodobnie przyczyną jest uszkodzenie sprzętu. 31. Drukarka nie działa po aktualizacji do Windows 10 Pierwszym krokiem powinno być wyszukanie w internecie, na stronie producenta naszej drukarki, informacji na temat wspieranych systemów operacyjnych. Taka informacja powinna być uwzględniona w specyfikacji technicznej. Dzięki temu będziemy wiedzieli, czy dany sprzęt jest kompatybilny z naszym systemem i czy jest dostępne odpowiednie oprogramowanie. Jeśli jest kompatybilny, najlepiej będzie odinstalować całe urządzenie z poziomu Menedżera urządzeń, kierując się poradą 90 i w kroku 3 kliknąć na opcję Odinstaluj. Dzięki temu będziemy mogli od nowa zainstalować poprawne i kompatybilne z naszym systemem sterowniki i oprogramowanie. Drugi przypadek to taki, że nasze urządzenie nie jest kompatybilne z nowym systemem operacyjnym. Mamy jednak kilka wyjść z tej sytuacji: 1. Powrót do wcześniejszej wersji systemu, z którą dany sprzęt jest kompatybilny. 2. Zakup nowego, kompatybilnego sprzętu. 3. Odinstalowanie urządzenia z systemu i podłączenie go ponownie, wtedy Windows 10 zainstaluje domyślne sterowniki, które powinny wystarczyć do obsługi danego sprzętu. Nie będziemy mieli dostępu do wszystkich funkcji, jak na przykład wskaźników poziomu tuszu lub zaawansowanego oprogramowania, ale będziemy mogli w miarę normalnie korzystać z urządzenia. 4. Jest jeszcze możliwość zainstalowania programu do obsługi wirtualnych maszyn, skonfigurowania wirtualnego systemu, na przykład Windows 7, i konfiguracja urządzenia w tym środowisku. Będziemy mogli wtedy niezbyt wygodnie, ale w pełni korzystać z naszego urządzenia. 30. Problem z uruchamianiem Windows po odinstalowaniu Linuxa. Błąd: No such partition Oto komunikat, jaki widzą użytkownicy borykający się z tym problemem. GRUB to program rozruchowy wykorzystywany w systemach Linux, jego odpowiednikiem w Windows jest MBR. Przy instalacji zawsze umieszczany jest na początkowych sektorach dysku. Nie można mieć dwóch programów rozruchowych zainstalowanych na tym samym dysku w tym samym czasie. Dlatego instalując system Linux, najlepiej podczas instalacji nie wybierać automatycznej konfiguracji, tylko ręcznie zaznaczyć inny nośnik dla instalacji GRUB, aby później nie mieć problemu. Jeśli jednak pojawia się wspomniany błąd, nie należy panikować, ponieważ bardzo szybko można go naprawić. Zanim zaczniemy naprawę, możemy zweryfikować, czy nasz system Windows jest sprawny. W tym celu wpisujemy podane komendy bezpośrednio w linii poleceń GRUB i zatwierdzamy każdą klawiszem Enter. grub> set root=(hd0,0) grub> rootnoverify (hd0,0) grub> makeactive LUB grub> makeactive grub> chainloader +1 grub> chainloader +1 grub> boot grub> boot W celu przywrócenia poprawnego bootowania systemu Windows wykonujemy natomiast poniższe kroki: 1. Uruchamiamy komputer z płyty instalacyjnej Windows lub nośnika ratunkowego. Następnie klikamy na Dalej, a w kolejnym oknie na Napraw komputer. Później klikamy na Rozwiąż problemy. 2. W kolejnym oknie klikamy na Wiersz polecenia. A potem musimy wpisywać i zatwierdzać klawiszem kolejne komendy: bootrec /fixmbr bootrec /fixboot bootrec /rebuildbcd Dzięki temu przywrócimy poprawne działanie programu rozruchowego Windows. 29. Nie pokazują się wszystkie sieci Wi-Fi lub znikają Zdarza się, że po kliknięciu na ikonę sieci w zasobniku systemowym pokazuje się lista dostępnych sieci, lecz jest niepełna, a czasami sieć, z którą chcemy się połączyć, pokazuje się na chwilę i znika. Przyczyn może być co najmniej kilka, a rozwiązanie zależy od przyczyny. Poniżej trzy najbardziej prawdopodobne scenariusze. Powód 1 Jednym z najczęstszych przyczyn takiego zachowania systemu Windows 10 jest konflikt związany z korzystaniem z programów do sieci VPN. 1. Po pierwsze musimy wyłączyć oprogramowanie VPN, ewentualnie nawet usunąć programy VPN z komputera i sprawdzić, czy problem zniknął. 2. Jeśli tak, to znaczy, że nie jest ono kompatybilne z naszym systemem. W takim wypadku trzeba sprawdzić, czy korzystamy z najnowszej wersji tego oprogramowania. Być może wyszła aktualizacja, która naprawia ten problem. Powód 2 Dość często zdarza się również, że nasz program antywirusowy ma konflikt z ustawieniami sieciowymi i blokuje swoim firewallem dostęp do konkretnych sieci. Wyłączamy na chwilę wszystkie osłony i sprawdzamy, czy przyniosło to oczekiwany efekt. Jeśli tak, to musimy zmienić ustawienia zabezpieczeń lub poszukać innego programu do ochrony. Powód 3 Dość rzadko jest to wina Windows. Musimy wtedy ręcznie spróbować dokonać naprawy. 1. Korzystamy ze skrótu klawiaturowego Start+X i wybieramy opcję Wiersz polecenia (administrator). 2. Wpisujemy komendę: reg delete HKCR\CLSID\{988248f3-a1ad-49bf-9170-676cbbc36ba3} /f, którą zatwierdzamy klawiszem Enter. Jeśli pojawi się błąd, nie kontynuujemy dalej tej porady, gdyż nasz problem ma inne źródło. 3. Jeżeli wpis został usunięty, wpisujemy kolejną komendę, którą też zatwierdzamy klawiszem Enter: netcfg -v -u dni_dne 4. Po ponownym uruchomieniu komputera problem powinien zniknąć. 28. Jak odnaleźć hasło do sieci Wi-Fi Jeżeli kupiliśmy nowe urządzenie, które chcielibyśmy podłączyć do sieci domowej przez Wi-Fi, ale zapomnieliśmy, jakie ustawiliśmy hasło, warto skorzystać z jednego z trzech sposobów na jego odzyskanie. Metoda 1 Najprostszym sposobem na odzyskanie hasła jest dokładne obejrzenie rutera. Bardzo często na jego spodzie znajduje się naklejka z informacją o haśle dostępu do Wi-Fi. Oczywiście hasło będzie działać, o ile nie zmieniliśmy go na inne. Metoda 2 Jeżeli korzystamy z Windows 10, możemy odczytać hasło dostępu do sieci, jeśli kiedyś już się z nią łączyliśmy. 1. Klikamy na menu Start i na Ustawienia, a następnie na Sieć i Internet. 2. Łączymy się z siecią, do której chcemy uzyskać dostęp, i klikamy na Zmień opcje karty. 3. Teraz klikamy dwukrotnie na połączenie Wi-Fi a potem na Właściwości sieci bezprzewodowej. 4. Teraz wystarczy kliknąć na zakładkę Zabezpieczenia, a następnie zaznaczyć opcję Pokaż znaki. Zobaczymy wtedy nasze hasło do sieci Wi-Fi, które możemy podać na innym urządzeniu. Metoda 3 Możemy też skorzystać z programu Wireless­KeyView, który znajdziemy na płycie dołączonej do książki. Działa on na wszystkich wersjach Windows i bardzo szybko pokazuje wszystkie hasła do sieci Wi-Fi, z jakimi łączył się nasz komputer. 1. Uruchamiamy program, korzystając z pliku wykonywalnego, nie wymaga on instalacji. Musimy tylko potwierdzić uprawnienia administratora. 2. Od razu w głównym oknie programu będziemy mogli zobaczyć listę wszystkich zapisanych haseł do sieci. 27. Jak odzyskać informację o kluczu systemu Jest to możliwe, zakładając jednak, że nadal mamy dostęp do systemu Windows, w którym jest zarejestrowany podany klucz licencyjny. Do szybkiego dotarcia do tego klucza potrzebny będzie nam specjalny program - ProduKey. Wystarczy uruchomić plik wykonywalny EXE, a otworzy się okno głównego interfejsu programu, w którym znajdziemy wszystkie klucze licencyjne zapisane w naszym systemie. 26. Logowanie i konta Dziesiątka wbrew pozorom jest dość elastyczna w kwestii wyboru metody logowania. Warto wykorzystać możliwości, jakie oferuje, by zyskać wygodę bez utraty bezpieczeństwa. Logowanie do systemu jest przez wielu użytkowników postrzegane jako niepotrzebna uciążliwość, tymczasem jest to bardzo ważna funkcja bezpieczeństwa, broniąca osobom nieupoważnionym dostępu do naszych danych. Ułatwienia i bezpieczeństwo Windows 10 oferuje znaczne ułat-wienia w procesie logowania przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony użytkownika. Niektóre z metod logowania dostępnych w najnowszym systemie Microsoftu potrzebują odpowiedniego sprzętu w komputerze, inne wymagają tylko niewielkiej zmiany w ustawieniach. Możemy również zdecydować, z jakiego typu kontem: lokalnym czy online (tak zwane konto Microsoft) chcemy pracować na komputerze. Przeczytajmy, czym charakteryzują się poszczególne rodzaje kont i metody logowania oferowane w Windows 10, a także, w jaki sposób można z tych rozwiązań efektywnie i bezpiecznie korzystać. Co to jest logowanie Co to w ogóle znaczy logowanie i logować się? Logging in to po angielsku działania podejmowane przez użytkownika, który chce uzyskać dostęp do chronionego zasobu. Chronionym zasobem jest także komputer pracujący pod kontrolą systemu Windows 10. Każdy użytkownik najnowszego systemu Microsoftu, po uruchomieniu komputera i załadowaniu części plików startowych Windows do pamięci, zobaczy na ekranie charakterystyczny ekran logowania. Ekran, na którym system operacyjny prosi nas o wybranie naszego identyfikatora (nazwy naszego konta) i powiązanego z nim hasła. Zatwierdzenie wprowadzonych danych rozpoczyna właściwy proces logowania, czyli uwierzytelniania oraz autoryzacji. Te oba pojęcia są często ze sobą mylone. Uwierzytelnienie to sprawdzenie tożsamości użytkownika. Poprawne uwierzytelnienie (wprowadzenie prawidłowego hasła) prowadzi do kolejnego etapu, czyli autoryzacji. Celem autoryzacji jest kontrola dostępu, czyli przydzielenie żądanego przez użytkownika zasobu (na przykład dostępu do systemu operacyjnego) użytkownikowi, który potwierdził swoją tożsamość. Warto pamiętać, że każdy użytkownik Windows 10 może logować się do systemu za pomocą konta lokalnego lub konta Microsoft. W ramce poniżej przedstawiono cechy obu rodzajów kont. Konto tworzone w trakcie instalacji Windows 10 1. Pierwsze konto jest tworzone zawsze podczas instalacji systemu. Windows 10 najpierw zażąda odpowiedzi na pytanie Do kogo należy ten komputer. Odpowiedź Moja organizacja powinna być udzielana tylko w przypadku komputerów pracujących w środowisku korporacyjnym, gdzie nad zasadami dostępu pieczę sprawuje administrator IT. W komputerze domowym zawsze wybieramy opcję Należy do mnie. 2. W następnym etapie Windows 10 zachęca nas do zalogowania się za pomocą posiadanego już konta Microsoft (podajemy w odpowiednich polach adres e-mail powiązany z kontem Microsoft lub telefon oraz hasło), a jeżeli jeszcze nie mamy takiego konta, umożliwia nam jego utworzenie (należy wtedy kliknąć na odnośnik Załóż je!, co spowoduje uruchomienie stosownego kreatora). 3. Jeżeli w ogóle nie chcemy używać konta Microsoft w instalowanym systemie, należy kliknąć na odnośnik Pomiń ten krok. Wtedy będziemy mogli zdefiniować konto lokalne umożliwiające nam logowanie się do danego komputera. 4. W sytuacji gdy na danym komputerze zalogujemy się po raz pierwszy na posiadane już wcześniej konto Microsoft, Windows 10 może wyświetlić ekran z propozycją ustawienia logowania za pomocą numeru PIN. Tę metodę logowania poznamy w dalszej części artykułu. Jak utworzyć konto w Windows 10? Pierwsze konto pomaga założyć instalator. Zobaczmy, jak tworzyć kolejne konta - lokalne i Microsoft - dla innych użytkowników. 1. Z menu Start wybieramy pozycję Ustawienia i klikamy na Konta. 2. W kolejnym oknie po lewej stronie wybieramy pozycję Rodzina i inni użytkownicy, po prawej mamy możliwość dodania konta członka rodziny albo zwykłych kont. W naszym przykładzie klikamy na Dodaj kogoś innego do tego komputera. 3. Jeśli osoba, którą chcemy dodać, ma konto Microsoft, podajemy jej adres e-mail lub numer telefonu. Klikamy na Dalej. 4. Pokazuje się informacja, że nowy użytkownik podczas swojego pierwszego logowania będzie musiał podać hasło do swojego konta Microsoft. 5. Jeżeli osoba, którą chcemy jako użytkownika, nie ma konta Microsoft lub jeśli nie znamy jej adresu e-mail bądź telefonu, klikamy na odnoś­nik Nie mam informacji logowania tej osoby i na Dalej. W kolejnym oknie wyświetlony zostanie formularz rejestracji nowego konta Microsoft. 6. Jeżeli chcemy dodać konto lokalne, a nie konto Microsoft, w tym samym oknie klikamy na odnośnik Dodaj użytkownika bez konta Microsoft i na Dalej. 7. Pojawi się okno z formularzem tworzenia konta lokalnego - wprowadzamy nazwę użytkownika, definiujemy hasło (osoba, której zakładamy konto, będzie mogła je zmienić) i klikamy na Dalej. Konto zostanie założone - można się na nie logować. Dodawanie konta rodzinnego 1. Chcąc dodać konto dla członka rodziny, w znanym już oknie Konta klikamy na Dodaj członka rodziny, następnie w kolejnym oknie wybieramy, czy nowe konto ma być kontem dziecka, czy osoby dorosłej i podajemy adres e-mail powiązany z kontem Microsoft dodawanej osoby. Klikamy na Dalej. Konta rodzinne muszą być kontami Microsoft. 2. Jeżeli członkowie rodziny nie mają adresów e-mail, klikamy na odnośnik Osoba, którą chcę dodać, nie ma adresu e-mail i na Dalej, a w kolejnym oknie wypełniamy formularz rejestracyjny konta. W przypadku kont rodzinnych istnieje możliwość powiązania wielu osób z jednym adresem e-mail, by stworzyć w ten sposób rodzinne konto Microsoft. Pięć sposobów logowania Do Windows możemy logować się na kilka sposobów. Najbardziej tradycyjny - to oczywiście logowanie na hasło. Są jednak także bardziej wyszukane metody - PIN, logowanie obrazem, a nawet logowanie biometryczne - twarzą albo za pomocą czytnika linii papilarnych. A dla osób, które są jedynymi użytkownikami komputera, jest najwygodnieszy sposób logowania - logowanie automatyczne. Logowanie tradycyjne za pomocą hasła Proces logowania z wykorzystaniem tradycyjnie wpisywanego identyfikatora użytkownika (nazwy konta lokalnego lub konta Microsoft) to standardowa procedura dla każdego nowo utworzonego konta w systemie Windows. Ta metoda logowania jest standardowo aktywna w systemie Windows 10 i nie ma potrzeby jej włączać. Można ją jedynie zamienić na inne metody logowania przedstawione poniżej. Konto Microsoft 1. Oto standardowy ekran logowania - użytkownik loguje się na konto Microsoft metodą tradycyjną. O tym, że w tym przypadku mamy do czynienia z kontem Microsoft, świadczy adres e-mail właściciela konta widoczny pod nazwą konta. 2. Próba zalogowania się na konto Microsoftu w ogóle bez wpisywania jakiegokolwiek hasła spowoduje pojawienie się komunikatu, aby ponowić próbę logowania - klikamy na OK. 3. Natomiast na błędne wprowadzenie hasła do konta Microsoft system reaguje, wyświetlając inny komunikat i podpowiadając odnośnik do strony, na której możemy w razie czego zresetować zapomniane hasło do konta Microsoft. Logowanie na konto lokalne 1. Tradycyjne logowanie do konta lokalnego wygląda bardzo podobnie; w tym przypadku oprócz nazwy konta i pustego pola na hasło nie są wyświetlane dodatkowe dane (adres e-mail). 2. Jeżeli podamy złe hasło lub nie podamy go wcale (a jest wymagane), Windows wyświetli nieco inny komunikat. Klikamy na OK. 3. Po ponownym wyświetleniu pola na hasło system może dodatkowo wyświetlić wskazówkę dotyczącą hasła (ta wskazówka musi być wcześniej zdefiniowana na etapie zakładania konta lokalnego). Logowanie kodem PIN Wpisywanie za każdym razem długiego hasła logowania do konta Microsoft nie każdemu odpowiada. Logowanie można uprościć, włączając logowanie kodem PIN, który jest krótszy i składa się wyłącznie z cyfr. PIN umożliwia logowanie do Windows 10 (także na konto Microsoft) wyłącznie na maszynie, na której został ustawiony. Takie rozwiązanie ma tę zaletę, że jeżeli przypadkowa osoba podejrzy, jak wprowadzamy PIN, to nie będzie mogła go wykorzystać, by uzyskać dostęp do naszego konta Microsoft z innego miejsca - takie ryzyko istnieje, jeśli logujemy się pełnym hasłem do konta Microsoft. Oto jak ustawić logowanie PIN-em w Windows 10. 1. Z menu Start wybieramy Ustawienia. Klikamy na Konta. 2. W oknie Konta wybieramy pozycję Opcje logowania, następnie z prawej strony, w sekcji Numer PIN klikamy na Dodaj. 3. Najpierw będziemy musieli podać hasło do własnego konta. Po potwierdzeniu tożsamości zobaczymy okno, w którym możemy zdefiniować kod PIN - po podaniu w obu polach identycznego, nowego kodu PIN klikamy na OK. Następnie zamykamy okno Ustawienia i możemy wypróbować zmianę sposobu logowania, używając skrótu Start+L. Pojawi się ekran logowania z żądaniem wprowadzenia zdefiniowanego właśnie kodu PIN. Logowanie obrazem Tradycyjne hasło możemy zastąpić dowolnym obrazem. 1. Klikamy na Start, Ustawienia i Konta. Wybieramy Opcje logowania i klikamy na Dodaj w sekcji Hasło obrazkowe. 2. Podajemy hasło do naszego konta i klikamy na OK. Zaczynamy od wybrania ulubionego zdjęcia - klikamy na Wybierz obraz i wskazujemy plik zapisany na dysku. Obraz zostaje wyświetlony. Możemy go kadrować, przesuwając go z wciśniętym lewym przyciskiem myszy. Klikamy na Użyj tego obrazu. 3. Nakreślamy trzy dowolne gesty (myszą lub na ekranie dotykowym) i potwierdzamy je. Klikamy na Zakończ. Możemy już logować się obrazem, kreśląc na nim gesty. Logowanie biometryczne (Windows Hello) Windows Hello - możliwość logowania się do Windows twarzą lub za pomocą zgodnego z Windows Hello czytnika linii papilarnych - to wygodne i bezpieczne rozwiązanie. Biometryczna weryfikacja tożsamości jest szybka (gdy zostaniemy rozpoznani na ekranie startowym, nie pokazuje się nawet okno logowania) i łatwa (nie trzeba pamiętać hasła). Zdecydowana większość użytkowników Windows 10 nie będzie mogła skorzystać z tej formy logowania, ponieważ wymagana jest do tego specjalna kamera 3D, która jest kompatybilna z systemem. Jeśli jednak mamy takie urządzenie, możemy przeprowadzić konfigurację i korzystać z Windows Hello. Foto: Komputer Świat Windows wymaga utworzenia dodatkowo kodu PIN - na wypadek, gdyby nas nie rozpoznał (mogą występowa trudności w słabszym oświet­leniu). Logowanie twarzą wymaga laptopa lub smartfona z kamerą typu Intel RealSense 3D. Jak sprawdzić, czy możemy korzystać z tej funkcji? 1. Uruchamiamy Ustawienia i klikamy na Konta. 2. Następnie po lewej stronie klikamy na Opcje logowania. Po prawej stronie u samej góry jest dostępna informacja na temat funkcji Windows Hello. Jeśli nasz komputer nie wspiera tej technologii, zobaczymy informację Funkcja Windows Hello nie jest dostępna na tym urządzeniu. Konfiguracja funkcji Windows Hello 1. Otwieramy Ustawienia i przechodzimy do okna Konta. Klikamy na Opcje logowania. Po prawej stronie ekranu widać sekcję Windows Hello, a w niej komunikat Zaloguj się do systemu Windows, aplikacji i usług przy użyciu twarzy albo odcisków palców (w zależności od wyposażenia). Klikamy na Konfiguruj. 2. Pojawi się instalator funkcji. Gdy klikniemy na Rozpocznij, kamera zacznie skanować naszą twarz. Trzeba chwilę patrzeć na ekran (i obiektyw kamery), aby system zarejestrował i zapamiętał twarz (lub zeskanować linie papilarne). 3. Możemy powtórzyć skanowanie dla różnego wyglądu, na przykład w okularach i bez okularów, dzięki czemu system rozpozna nas w obu przypadkach. Na koniec musimy jeszcze kliknąć na Konfiguruj PIN. 4. Następnie podajemy dwukrotnie hasło PIN i klikamy na OK. Od tej pory przy każdym logowaniu do systemu uruchomi się kamera i jeśli rozpozna naszą twarz, automatycznie nas zaloguje bez podawania hasła. A jeśli nas nie rozpozna, będziemy musieli podać PIN. Logowanie automatyczne Z tej funkcji mogą skorzystać użytkownicy każdej wersji systemu Windows 10. Rozwiązanie polega na skonfigurowaniu wybranego konta użytkownika do automatycznego logowania do systemu. Dzięki temu nie będzie trzeba ciągle podawać hasła do zalogowania. 1. Wciskamy kombinację klawiszy Start+R, wpisujemy netplwiz i klikamy na OK. 2. Teraz wybieramy użytkownika, który ma się automatycznie logować, i u góry okna usuwamy zaznaczenie przy opcji Aby używać tego komputera, użytkownik musi wprowadzić nazwę użytkownika i hasło. 3. Pojawi się okno z prośbą o podanie hasła weryfikującego dostęp do danego konta. Podajemy je dwukrotnie i klikamy na OK. 4. Przy ponownym uruchomieniu komputera zostaniemy automatycznie zalogowani do danego konta. Niestety, jeśli na danym komputerze jest więcej kont, gdy ustawimy funkcję automatycznego logowania do jednego z nich, automatycznie zawsze będziemy logowani do niego. Aby przejść na inne konto, należy wylogować się i zalogować na to, z którego chcemy korzystać. Dlatego nie jest zalecane stosowanie tej funkcji, jeśli z komputera korzysta więcej niż jedna osoba. 25. Jak pozbyć się ekranu blokady w Windows 10 Problem ze skutecznością polega na tym, że użytkownicy wersji Home nie mają dostępu do zaawansowanych składników systemu, przez co nie są w stanie wykonać wszystkich kroków, które mogą wykonać użytkownicy wersji Pro. Metoda 1 - dla użytkowników wszystkich wersji Windows 1. Uruchamiamy Edytor rejestru - Start+R, wpisujemy regedit i klikamy na OK. 2. Teraz nawigujemy do klucza: HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows\Personalization 3. Klikamy prawym przyciskiem myszy w oknie po prawej stronie i wybieramy Nowy, Wartość DWORD (32-bitowa). 4. Nadajemy od razu nową nazwę dla wartości - NoLockScreen, i klikamy na nią dwukrotnie w celu edycji. Zmieniamy wartość na 1 i klikamy na OK. 5. Teraz po ponownym uruchomieniu ekran blokady ekranu nie powinien się pojawiać. Metoda 2 - dla użytkowników Windows Pro i wyższych Jeśli pierwsza metoda nie zadziała, będziemy musieli wykorzystać Edytor zasad zabezpieczeń lokalnych ( dostępny tylko w wersji Pro i wyższych. 1. Wciskamy skrót Start+R, wpisujemy i klikamy na OK. 2. Teraz klikamy prawym przyciskiem myszy na Zasady ograniczeń oprogramowania i wybieramy opcję Nowe zasady ograniczeń oprogramowania. 3. Pojawi się nowy podfolder Reguły dodatkowe. Klikamy na niego prawym przyciskiem myszy i wybieramy opcję Nowa reguła ścieżki. 4. Teraz w miejsce ścieżki podajemy ten ciąg: C:\Windows\SystemApps\ a poziom zabezpieczeń ustalamy na Niedozwolone i klikamy na OK. 5. Po ponownym uruchomieniu zmiany będą aktywne. By cofnąć zmiany, wystarczy usunąć utworzoną regułę. 24. System ciągle prosi o uprawnienia administratora Jeśli korzystamy z komputera na co dzień bez dostępu do internetu i wykorzystujemy ciągle te same programy, możemy wyłączyć tak wysoką ochronę dość bezpiecznie, bez konsekwencji. Całkowite zablokowanie UAC (Kontrola kont użytkownika) jest czasem wymagane w przypadku zastosowań serwerowych i grupowego zarządzania wieloma użytkownikami. Zwykli użytkownicy nie powinni zmieniać tych ustawień, gdyż tak naprawdę służą one ochronie i bezpieczeństwu. Ustawienie UAC na minimum 1. Otwieramy Panel sterowania i klikamy na Konta użytkowników. 2. Teraz klikamy na Zmień ustawienia funkcji Kontrola konta użytkownika. 3. Następnie musimy zmienić położenie suwaka na najniższe, jeśli chcemy zablokować komunikaty całkowicie. Całkowite zablokowanie UAC 1. Korzystamy ze skrótu klawiaturowego Start+R, wpisujemy regedit i klikamy na OK. 2. Teraz nawigujemy do klucza: HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Policies\System 3. Wystarczy kliknąć dwukrotnie na klucz EnableLUA, zmienić jego wartość z 1 na 0 i kliknąć na OK. 4. Następnie musimy ponownie uruchomić komputer. Jeśli zechcemy cofnąć zmiany, musimy zmienić wartość z powrotem z 0 na 1. 23. Niektóre aplikacje bez przerwy włączają kamerę internetową. Jak to zablokować? Twórcy programów mogą zaprojektować swoje aplikacje błędnie lub celowo tak, że uzyskują one dostęp do naszych kamer, dzięki czemu mogą nawet wykonywać zdjęcia. Różne aplikacje często mają dostęp do kamery, mikrofonu, danych o lokalizacji itp. Możemy dowolnie ustalać uprawnienia każdej z nich poprzez Ustawienia systemu Windows 10. Klikamy na menu Start i na Ustawienia, następnie na Prywatność. Teraz po lewej stronie wybieramy kolejne kategorie Lokalizacja, Kamera, Mikrofon i wyłączamy dostęp dla aplikacji, które według nas nie potrzebują takich danych. Możemy wyłączyć dostęp wszystkim aplikacjom jednym kliknięciem u góry okna na główny przełącznik. 22. Usuwamy zbędne klawiatury z systemu Zdarza się, że na klawiaturze, gdy naciskamy Z, pojawia się Y, i na odwrót. To bardzo proste do naprawienia, wystarczy wcisnąć kombinację klawiszy Ctrl+Shift. Jeśli korzystamy z Windows 10, możemy na zawsze pozbyć się tego problemu, usuwając zbędny układ klawiatury z systemu. Otwieramy Ustawienia i klikamy na Czas i język. Teraz po lewej stronie klikamy na Region i język, a po prawej na Polski i na Opcje. Teraz klikamy na Polski (214) i na Usuń. Dzięki temu już nigdy nie zamieni nam się Z na Y. 21. Nie można zainstalować aktualizacji Windows 10 Problemy z aktualizacją systemu zdarzają się dosyć często z różnych przyczyn. Na szczęście można bardzo łatwo samemu znaleźć pomoc, wystarczy wpisać w wyszukiwarkę kod błędu i numer aktualizacji. A oto kilka uniwersalnych rozwiązań najpopularniejszych problemów z aktualizacją Windows 10. Błędy 0xC1900101 - 0x40017u Oto lista czynności, które warto wykonać w wypadku błędów z aktualizacją Windows 0xC1900101 - 0x40017u - chodzi o sprawdzenie, czy w systemie wszystko działa prawidłowo. Po każdym punkcie warto spróbować uruchomić aktualizację. 1. Sprawdzamy, czy na dysku systemowym nie brakuje miejsca. 2. Sprawdzamy, czy mamy aktualne sterowniki do podzespołów komputera. 3. Odłączamy wszelkie urządzenia, z których nie musimy korzystać. 4. Klikamy prawym przyciskiem myszy na przycisk Start i wybieramy Menedżer urządzeń, w jego oknie sprawdzamy, czy nie ma informacji o błędach dotyczących sprzętu. 5. Wyłączamy na chwilę ochronę anty­wirusową. 6. Sprawdzamy, czy na dysku twardym nie ma błędów - uruchamiamy Wiersz polecenia (administrator), wpisujemy komendę chkdsk /f C: i potwierdzamy klawiszem Enter. 7. Używamy najnowszego punktu przywracania systemu w celu naprawy błędów. Błędy 0x8e5e03fa i podobne Metoda 1 1. Uruchamiamy Panel sterowania, za pomocą wyszukiwarki znajdujemy pozycję Rozwiązywanie problemów i klikamy na nią. 2. Teraz po lewej stronie klikamy na opcję Wyświetl wszystko. 3. Teraz musimy odnaleźć na liście pozycję Windows Update i kliknąć na nią. Otworzy się okno rozwiązywania problemów - wystarczy postępować zgodnie z instrukcjami kreatora. Metoda 2 Ta metoda pomaga zwłaszcza wtedy, gdy doszło do uszkodzenia plików aktualizacyjnych; jest bardziej zaawansowana. 1. Wciskamy kombinację klawiszy Start+X i uruchamiamy Wiersz polecenia (administrator). 2. Teraz musimy zatrzymać specjalne systemowe usługi, które odpowiadają za proces aktualizacji. Wpisujemy komendy pojedynczo i zatwierdzamy każdą z nich klawiszem Enter: net stop wuauserv net stop cryptSvc net stop bits net stop msiserver 3. Następnie zmieniamy nazwy dwóch systemowych folderów, które mogą sprawiać problemy. Ponownie wpisujemy i zatwierdzamy klawiszem Enter komendy: ren C:\Windows\SoftwareDistribution ren C:\Windows\System32\catroot2 Catr­ 4. Teraz musimy uruchomić usługi, które poprzednio wyłączyliśmy. Wpisujemy komendy i zatwierdzamy każdą z nich klawiszem Enter: net start wuauserv net start cryptSvc net st start op bits net start msiserver 5. Na koniec ponownie uruchamiamy komputer - problemy z aktualizacją nie powinny już się powtórzyć. 20. Jak odnaleźć aplikacje marnujące dużo energii w laptopie Wszystkie nowsze procesory są zdolne do pracy w trybie adaptacyjnym - ich pobór energii jest zależny od faktycznego zapotrzebowania na moc obliczeniową. Im więcej aplikacji domaga się dostępu do CPU, tym większy pobór energii przez procesor i szybciej wyładowująca się bateria laptopa. Często nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele programów marnuje energię baterii w notebooku. Oto jak namierzyć takie aplikacje. 1. Rozwijamy menu Start i klikamy na pozycję Ustawienia, a po uruchomieniu tego programu wybieramy moduł System. 2. Po lewej stronie okna System wskazujemy na liście element Oszczędzanie baterii. Po prawej stronie okna wyświetlony zostanie aktualny stan baterii, a także opcje związane z oszczędzaniem energii. Klikamy na odnoś­nik Użycie baterii. 3. W kolejnym oknie wyświetlone zostaną procentowe wskaźniki pokazujące, jakie składniki zużywają najwięcej energii. Oprócz wskazań ogólnych dotyczących systemu i aplikacji łącznie (wskazanie System), zużycia energii przez monitor (wskazanie Ekran) oraz bezprzewodowego interfejsu sieciowego (wskazanie Wi-Fi), przewijając zawartość okna w dół, znajdziemy szczegółową listę wskazań zużycia energii na poszczególne aplikacje. Standardowo okno wyświetla dane z ostatnich 24 godzin, ale można to zmienić, wybierając jedną z dwóch opcji dostępnych na rozwijalnej liście w górnej części ekranu. 4. Dysponując wiedzą o tym, w jakim stopniu i które aplikacje zużywają energię, możemy łatwo wyłączyć te niepotrzebne i w ten sposób wydłużyć czas pracy na zasilaniu bateryjnym. 19. Jak wyłączyć irytujące powiadomienia od wielu aplikacji Windows 10 został wyposażony w zupełnie nowy obszar powiadomień. Idea słuszna, z pewnością każdy chciałby być powiadamiany skutecznie o nadchodzącej wiadomości od znajomego czy przychodzącej poczcie. Jednak w praktyce obszar powiadomień Windows 10 staje się często obszarem przeszkadzania. Przy dużej liczbie aplikacji korzystających z mechanizmu powiadomień komunikaty zbyt często pojawiają się na ekranie i po prostu irytują. Możemy je ograniczyć albo całkiem wyłączyć. 1. Z menu Start wybieramy pozycję Ustawienia, w aplikacji Ustawienia wskazujemy element System, a następnie w oknie System klikamy na Powiadomienia i akcje. 2. Po prawej stronie okna, w sekcji Powiadomienia widoczne są opcje sterujące wyświetlaniem powiadomień. Jeżeli chcemy całkowicie wyłączyć powiadomienia generowane przez aplikacje działające w systemie, wystarczy kliknięciem ustawić przełącznik Pokaż powiadomienia aplikacji w pozycji Wyłączone. 3. Mechanizm powiadomień ma jednak pewne zalety i jeżeli nie chcemy z niego całkowicie rezygnować, to lepszą metodą na uporządkowanie chaosu z powiadomieniami jest wyłączenie ich w niektórych aplikacjach. Wystarczy przewinąć w dół zawartość prawej strony okna do sekcji Powiadomienia z następujących aplikacji i po prostu wyłączać kliknięciem na przełącznik widoczny obok wybranej aplikacji, od której nie chcemy otrzymywać powiadomień. 18. Jak odnaleźć dowolne ustawienie systemu w ciągu kilku sekund W systemie Windows 10 opcje związane z konfiguracją systemu rozmieszczone są w wielu różnych oknach. W poprzednich generacjach Windows mieliśmy do dyspozycji Panel sterowania, w Windows 10 pojawiła się nowa aplikacja Ustawienia. Jak zatem szybko znaleźć potrzebne nam ustawienie systemu? Należy posłużyć się wbudowanym w Windows 10 mechanizmem wyszukiwawczym. 1. Rozwijamy menu Start, a następnie po prostu rozpoczynamy wpisywanie słowa pasującego do poszukiwanego ustawienia. Na ilustracji pokazano przykład, jak łatwo można znaleźć ustawienia związane z konfiguracją drukarek w Windows 10. Wystarczy wpisać słowo druk, a Windows 10 podpowie konkretny moduł Panelu sterowania (Urządzenia i drukarki - jest to sugerowany przez system wynik), a także wyświetli listę innych ustawień związanych z drukowaniem. 2. Program Ustawienia, nowe narzędzie konfiguracji systemu debiutujące w Windows 10, też ma wyszukiwarkę. Wystarczy wpisać poszukiwaną frazę w pole tekstowe Znajdź ustawienie i wcisnąć klawisz Enter. 3. Wyświetlona zostanie lista wyników, podobna do tej z menu Start, ale tutaj prezentowane są wyłącznie wyniki związane z konfiguracją systemu, a nie na przykład pasujące nazwy plików czy sugestie internetowe. Podpowiedź Warto zwrócić uwagę na ikony widoczne przed daną pozycją (symbol kółka zębatego przed konkretną pozycją na liście wyników wyszukiwania oznacza, że dana pozycja jest jednym z ustawień dostępnych w aplikacji Ustawienia). 17. Jak uzyskać wszystkie ustawienia w jednym oknie Wyszukiwarka systemowa ułatwia znalezienie konkretnego ustawienia, ale jak uzyskać wygodny przegląd wszystkich ustawień bez konieczności uruchamiania wielu aplikacji? Oto przydatny trik. 1. Zaczynamy od utworzenia nowego folderu w podręcznym miejscu, na przykład na pulpicie Windows. Klikamy prawym przyciskiem myszy na pusty obszar pulpitu i z wyświetlonego menu kontekstowego wybieramy kolejno Nowy i Folder. 2. Utworzonemu obiektowi trzeba nadać nazwę Moje ustawienia.{ED7BA470-8E54-465E-825C-99712043E01C} i nacisnąć Enter. 3. Na pulpicie pojawi się nowy obiekt, ale nie będzie on wyglądał jak folder, jego ikona będzie przypominać ikonę aplikacji lub modułu Panelu sterowania, a jego nazwa zostanie skrócona tylko do frazy wpisanej przed kropką (w naszym przykładzie Moje ustawienia). 4. Dwukrotne kliknięcie na utworzony obiekt spowoduje otwarcie okna zawierającego olbrzymią listę ustawień konfiguracyjnych systemu Windows 10, pogrupowanych w alfabetycznie posortowane kategorie. 16. Jak korzystać z wbudowanych map offline Jedną ze standardowych aplikacji w Windows 10 jest program Mapy. Świetne narzędzie, zwłaszcza na wakacje. Użytkownikom Windows 8/ program ten może wydawać się znany, gdyż przypomina analogiczny produkt oferowany z ósmą wersją systemu Microsoftu. Edycja z Windows 10 ma jednak zupełnie nową, przydatną funkcję - umożliwia pobranie map do pamięci komputera czy tabletu, dzięki czemu można korzystać z nich również w sytuacji, gdy nie ma dostępu do internetu. 1. Aplikację Mapy odnajdziemy pod postacią kafelka w nowym menu Start systemu Windows 10. Po jej uruchomieniu program rozpoczyna pobieranie map z internetu. Aby przejść do ustawień umożliwiających pobranie map do przeglądania ich offline, klikamy na ikonę koła zębatego widoczną w dolnym, lewym rogu okna programu. 2. Wyświetlony zostanie panel Ustawienia, na którym klikamy na przycisk Pobierz lub aktualizuj mapy. 3. W kolejnym oknie klikamy na + obok napisu Pobierz mapy, a następnie wybieramy kolejno kontynent i państwo, którego mapę chcemy pobrać do podglądu offline. 4. Przy każdym państwie widoczny jest rozmiar zbioru danych, jaki musi być pobrany, aby możliwe było korzystanie z map danego regionu również przy braku połączenia z internetem. Kliknięcie na nazwę państwa powoduje dodanie zadania pobierania do kolejki, aby jednak mapa została pobrana, trzeba wpierw wyłączyć wciąż uruchomioną aplikację Mapy. Gdy tylko to zrobimy, rozpocznie się pobieranie danych map wybranych państw. 5. Po pobraniu map program Mapy będzie wyświetlać informacje o danym państwie, nawet gdy komputer czy tablet nie będzie połączony z internetem. 15. Jak uzyskać dostęp do map pogody Program Mapy z pewnością ułatwi nam planowanie wakacji, ale równie ważne są informacje o pogodzie. Windows 10 dysponuje aplikacją o nazwie Pogoda. Mało kto jednak wie, że oprócz numerycznych danych o pogodzie program oferuje również mapy pogody. 1. Program Pogoda odnajdziemy pod postacią kafelka w menu Start, w grupie Najważniejsza zawartość w zasięgu ręki. 2. Standardowo program wyświetla aktualne informacje pogodowe we wskazanym przez użytkownika regionie oraz maksymalnie dziesięciodniową prognozę. Aby zobaczyć wyświet­lone mapy pogody, należy kliknąć na ikonę Mapy umieszczoną w bocznym panelu aplikacji Pogoda. 3. W oknie programu zobaczymy mapę z informacjami o temperaturze. Interpretację barwy ułatwia wyświetlana w dolnej części okna legenda, a korzystając z rozwijalnego menu, możemy wybrać, jakiego typu informacje mają być pokazywane na mapie. Ciekawostka Widoczny w dolnej części mapy przycisk odtwarzania wyświetli animację prezentującą prognozowane zmiany aktualnie obserwowanej wartości (na przykład temperatury) na wybranym obszarze w ciągu najbliższych godzin. » Przeczytaj także: Windows 10: Przydatne skróty klawiaturowe 14. Jak nagrywać wideo z ekranu, gry lub okna aplikacji Wiadomo, że łatwiej coś pokazać niż opisywać. Dlatego warto wiedzieć, jak nagrać film z ekranu. Windows 10 daje taką możliwość, bez konieczności instalowania jakiegokolwiek dodatkowego oprogramowania. Funkcja ta powstała głównie z myślą o graczach, ale można ją wykorzystać do rejestracji wideo również podczas korzystania z innych programów. Zobaczmy, jak z niej korzystać. 1. Aby aktywować funkcje rejestracji obrazu widocznego na ekranie komputera, uruchamiamy program, z którego obraz chcemy nagrać, następnie naciskamy skrót klawiaturowy Start+G. Wyświetlony zostanie komunikat, na który odpowiadamy twierdząco, zaznaczając widoczne w nim pole wyboru. 2. Wyświetlony zostanie tak zwany pasek gry. Kliknięcie na czerwoną kropkę powoduje rozpoczęcie nagrywania obrazu - ponowne kliknięcie na ten sam element kończy zapis (jeżeli pasek zniknie, przywołujemy go skrótem Start+G). 3. Po zakończeniu zapisu wideo zostanie automatycznie uruchomiony program Xbox, a w nim zobaczymy wykonane właśnie nagranie. Podpowiedź Wszystkie wideoklipy zapisane za pomocą opisywanej funkcji Windows 10 są standardowo przechowywane w folderze Wideo i podfolderze Przechwycone; pliki mają popularny format MP4. 13. Wirtualne napędy bez dodatkowego programu W starszych wersjach Windows, aby móc zamontować plik ISO do wirtualnego napędu, trzeba było instalować dodatkowe oprogramowanie. W Windows 10 nie jest to już konieczne. W oknie Eksploratora plików klikamy na plik ISO prawym przyciskiem myszy i z menu kontekstowego wybieramy polecenie Instalacja. Windows doda do istniejącego zestawu dysków i napędów nowy obiekt, który w Eksploratorze plików będzie wyglądał jak płyta DVD - możemy korzystać z niego jak z fizycznej płyty. 12. Systemowa kompresja Windows 10 potrafi poradzić sobie z pakowaniem plików do archiwów w ZIP i umożliwia rozpakowywanie bez konieczności instalowania dodatkowego oprogramowania. Chcąc skompresować folder z plikami, klikamy na niego prawym przyciskiem myszy i z menu kontekstowego wybieramy pozycję Wyślij do, a następnie Folder skompresowany (zip). Skompresowane archiwum pojawi się w tej samej lokalizacji. Aby rozpakować skompresowane archiwum, klikamy na nie prawym przyciskiem myszy, a następnie z menu kontekstowego wybieramy polecenie Wyodrębnij wszystkie… Po chwili na dysku, w tej samej lokalizacji, pojawią się rozpakowane dane. 11. Jak zmienić standardowe miejsca zapisu określonych typów danych Pomysł, by system operacyjny oferował każdemu użytkownikowi zestaw folderów na określone typy danych (zdjęcia, muzykę, filmy, programy), nie jest nowy - już w Windows XP wydzielone były tego typu lokalizacje na dysku, ale dopiero w Windows 10 można łatwo zmieniać domyślną lokalizację zapisu dla określonych typów danych. 1. Rozwijamy menu Start, klikamy na Ustawienia, a potem wybieramy moduł System. 2. W oknie System z lewej strony wybieramy moduł Pamięć, następnie przewijamy zawartość prawej strony okna w dół, by wyświetlić wszystkie elementy sekcji Lokalizacje zapisywania. 3. Standardowo foldery przeznaczone dla dokumentów, zdjęć, muzyki czy filmów znajdują się na dysku systemowym (najczęściej oznaczonym literą C:). Aby to zmienić na przykład dla dokumentów, należy z listy rozwijalnej, widocznej pod napisem Nowe dokumenty będą zapisywane w:, wybrać inny dysk. 4. Po wybraniu innego dysku należy jeszcze zatwierdzić zmianę, klikając na przycisk Zastosuj. W analogiczny sposób dokonujemy zmian w przypadku folderów dla zdjęć, muzyki czy filmów. Po wprowadzeniu modyfikacji i ich zatwierdzeniu system automatycznie utworzy odpowiednie foldery na wskazanym dysku. 10. Jak zainstalować aplikacje ze sklepu Windows poza dyskiem systemowym Windows 10 nie tylko pozwala na łatwe wskazanie innych niż domyślne lokalizacji dla określonych typów plików, ale umożliwia również łatwe przeniesienie standardowego miejsca zapisu nowych aplikacji pobieranych ze Sklepu Windows, na przykład na nośnik wymienny - pendrive USB lub kartę SD. 1. Jeżeli chcemy, by nowo instalowane aplikacje ze Sklepu Windows były standardowo zapisywane na nośniku wymiennym, przed dokonaniem zmian należy docelowy nośnik podłączyć do komputera. Następnie, analogicznie jak w poprzedniej poradzie, uruchamiamy aplikację Ustawienia i wybieramy w niej moduł Pamięć. 2. Po podłączeniu na przykład pendrive'a będzie on widoczny na liście dysków wyświetlanej w sekcji Pamięć. Aby wskazać systemowi właśnie ten nośnik jako miejsce zapisu nowych aplikacji pobranych i instalowanych ze Sklepu Windows, należy rozwinąć listę pod napisem Nowe aplikacje będą zapisywane w:, a następnie wskazać widoczny na liście nośnik wymienny i zatwierdzić zmianę. 3. Od tej pory każda aplikacja instalowana ze Sklepu Windows nie będzie zajmowała miejsca na dysku systemowym, lecz będzie zapisywana na wskazanym przez nas nośniku. » Przeczytaj także: Windows 10: Najlepsze zamienniki aplikacji systemowych 9. Jak sprawić, by ikona Eksploratora otwierała Mój komputer Przy standardowej konfiguracji Windows 10 kliknięcie na ikonę Eksploratora plików na pas­ku zadań powoduje otwarcie okna Eksploratora z listą najczęściej używanych folderów i plików. Przez lata korzystania z Windows wiele osób przyzwyczaiło się do tego, że standardowo Eksplorator otwiera okno Mój komputer. Windows 10 również to potrafi, choć trzeba mu w tym nieco pomóc. 1. Uruchamiamy Eksplorator plików, klikając na jego ikonę na przykład na pasku zadań Windows 10. 2. Otworzy się okno Eksploratora plików z zawartością Szybki dostęp. Ze Wstążki wybieramy kartę Widok, a następnie klikamy na ikonę Opcje. 3. Wyświetlone zostanie okno Opcje folderów, w którym w sekcji Otwórz Eksploratora plików w: rozwijamy listę i wybieramy z niej pozycję Ten komputer. 4. Zatwierdzamy zmiany, klikając na OK. Od tej pory kliknięcie na ikonę Eksploratora plików będzie powodowało wyświetlenie dobrze znanego okna z dyskami i folderami. 8. Jak zmieniać domyślne programy do otwierania określonych typów plików Standardową przeglądarką internetową w Windows 10 jest Edge, przeglądarką fotografii - program Zdjęcia, a odtwarzaczem muzycznym mało popularny u nas program Muzyka Groove. Jeżeli wolimy używać innych aplikacji, nie jest to wygodne. Zobaczmy, jak zmienić domyślne aplikacje. 1. Klikamy na menu Start, potem na Ustawienia, a następnie wybieramy Aplikacje domyślne. 2. Po prawej stronie widoczne są aktualne ustawienia, czyli nazwy programów, które są przypisane do określonych typów danych: muzyki, zdjęć, filmów, stron internetowych itp. Chcąc zmienić domyślną przeglądarkę, przewijamy prawą stronę okna do pozycji Przeglądarka sieci Web, klikamy na Microsoft Edge i z listy wybieramy ulubioną przeglądarkę internetową (musi ona być wcześniej zainstalowana w systemie). W analogiczny sposób zmieniamy domyślne aplikacje dla pozostałych typów danych. 7. Zdalny dostęp Jak uzyskać z domu dostęp do danych w komputerze w pracy lub z pracy do zostawionych w domu plików? Jeśli umieszczamy dane w chmurze - to proste. A co robić w sytuacji awaryjnej, gdy o tym zapomnimy? Albo gdy potrzebujemy komputerowej pomocy? Skorzystajmy ze zdalnego dostępu. Zdalny dostęp - to proste! Użytkownik komputera podłączonego do internetu łączy się - przez internet - z innym komputerem znajdującym się w odległym miejscu. Po uzyskaniu połączenia może przejąć nad nim kontrolę i korzystać ze wszystkich zasobów dostępnych na zdalnej maszynie. Po co zdalny dostęp, skoro mamy do dyspozycji chmurę, choćby ściś­le współpracujący z Windows 10 OneDrive? Otóż nie zawsze pamiętamy o zapisaniu online plików, nad którymi pracujemy lokalnie. A poza tym zdalny dostęp pozwala korzystać nie tylko z plików w odległym komputerze, lecz także z wszystkich jego funkcji: podłączonych akcesoriów, pamięci, mocy obliczeniowej itp. Możliwe jest nawet wykorzystanie funkcji zdalnego dostępu do tego, by zdalnie uruchomić skomplikowane obliczeniowo zadanie, a następnie przesłać do siebie wyniki. Warto mieć na uwadze inną zaletę zdalnego dostępu - możliwość udzielania zdalnej pomocy innym użytkownikom i korzystania z niej. To łatwiejsze niż wskazówki przez telefon lub komunikator. Przeczytajmy, jak korzystać ze zdalnych połączeń między komputerami, używając narzędzi dostępnych w Windows 10 oraz dodatkowych programów. Poznamy dostępną w każdej wersji Windows 10 funkcję Pomoc zdalna. Niestety, funkcje zdalnego dostępu w najpopularniejszej edycji Windows 10 Home są ograniczone, dlatego przyjrzymy się także znanej aplikacji Google Pulpit zdalny Chrome oraz bardzo popularnemu, prostemu w obsłudze i darmowemu (do zastosowań niekomercyjnych) programowi TeamViewer. Pomoc zdalna w Windows 10 Poznajmy przede wszystkim narzędzia do zdalnego dostępu, które są dostępne w systemie. Nie trzeba pobierać ani instalować dodatkowych programów - wystarczy wiedzieć, gdzie szukać odpowiednich funkcji w Windows i jak z nich korzystać. Dowiedzmy się, jak aktywować zezwolenie na pomoc zdalną, zapraszać do pomocy oraz nawiązywać połączenie. Aktywowanie zezwolenia na pomoc zdalną 1. Klikamy prawym przyciskiem myszy na ikonę menu Start na pasku zadań i z rozwiniętego w ten sposób menu wybieramy Panel sterowania. 2. W oknie Panel sterowania klikamy kolejno na System i zabezpieczenia, a następnie na System. Tu po lewej stronie okna klikamy na odnośnik Ustawienia zdalne. 3. Wyświetlone zostanie okno Właściwości systemu z aktywną kartą Zdalny. W sekcji Pomoc zdalna upewniamy się, że pole wyboru Zezwalaj na połączenia Pomocy zdalnej z tym komputerem jest zaznaczone. Jeżeli tak, klikamy na OK. Zaproszenie do pomocy zdalnej Gdy funkcja pomocy zdalnej jest w systemie aktywna, możemy zaprosić osobę, od której oczekujemy zdalnego wsparcia. Oto jak to zrobić (poradnik przygotowano z perspektywy osoby potrzebującej pomocy, a nie jej udzielającej). 1. Rozwijamy menu Start i wpisujemy z klawiatury pom - ten fragment słowa pomoc wystarczy, by Windows 10 podpowiedział odpowiednią funkcję o nazwie Zaproś kogoś, aby połączył się z Twoim komputerem… Klikamy na tę pozycję. 2. Wyświetlone zostanie okno Pomoc zdalna systemu Windows. Klikamy w nim na napis Poproś o pomoc kogoś, komu ufasz. 3. W kolejnym etapie wyświetlone zostaną różne metody tworzenia zaproszenia dla osoby, która ma zdalnie udzielić nam pomocy. Możemy wygenerować specjalny plik zaproszenia (opcja Zapisz to zaproszenie jako plik), automatycznie przygotować wiadomość e-mail zawierającą w załączniku generowany automatycznie plik zaproszenia (opcja Użyj poczty e-mail do wysłania zaproszenia). Trzecia dostępna metoda (opcja Użyj funkcji Łatwe połączenie) najprawdopodobniej będzie oznaczona jako nieaktywna. Funkcja Łatwe połączenie charakteryzuje się większymi wymaganiami i przez zwykłe łącza internetowe raczej nie będzie działać. Korzystamy z jednej z dwóch pierwszych opcji i przekazujemy osobie zaufanej wygenerowany przez system plik zaproszenia. 4. Na przykład po wybraniu opcji Zapisz to zaproszenie jako plik zobaczymy okno Zapisywanie jako umożliwiające wskazanie miejsca, gdzie ma być zapisany plik zaproszenia. Jest to charakterystyczny plik z rozszerzeniem .msrcIncident. 5. Po zapisaniu pliku zaproszenia na ekranie pojawi się niewielkie okno Pomoc zdalna systemu Windows, w którym wyświetlone zostanie dodatkowe, unikalne hasło dostępowe do sesji pomocy zdalnej. Oprócz pliku zaproszenia również to hasło powinniśmy przekazać osobie, od której oczekujemy zdalnej pomocy. Dalsze działania powinien podjąć nasz pomocnik. Nawiązywanie połączenia pomocy zdalnej 1. Osoba mająca nam pomóc powinna kliknąć dwukrotnie na otrzymany plik zaproszenia. Na jej ekranie pojawi się okno Pomoc zdalna z pustym polem tekstowym, w którym należy umieścić hasło wygenerowane przez moduł zdalnej pomocy w naszym komputerze. Po wpisaniu hasła (przekazanego na przykład przez telefon) klikamy na OK. 2. Gdy tylko pomocnik wpisze poprawnie hasło i je zatwierdzi, na naszym ekranie pojawi się okno dialogowe z pytaniem, czy wyrażamy zgodę na połączenie się danego użytkownika z nami. Klikamy na Tak. 3. Na komputerze osoby pomagającej wyświetlone zostanie na cały ekran okno zawierające nasz pulpit i wszystkie działające aplikacje. Standardowo połączenie pomocy zdalnej działa w trybie obserwatora, co oznacza, że nasz pomocnik widzi nasz pulpit i podejmowane przez nas działania, ale na razie nie może ingerować w to, co się dzieje na naszym komputerze. 4. W górnej części okna Pomoc zdalna Windows wyświetlanego na komputerze osoby pomagającej widoczny jest niewielki panel kontrolny, za pomocą którego osoba pomagająca może kolejno: zażądać przejęcia kontroli nad zdalnym komputerem (A), powiększyć podgląd naszego ekranu do wielkości rzeczywistej na swoim komputerze (B), włączyć panel czatu (C) bądź aktywować moduł ustawień (D) lub okno pomocy (E). 5. Po naszej stronie (oczekujących wsparcia) podczas trwającej sesji pomocy zdalnej widzimy niewielkie okienko Pomoc zdalna Windows…, w którym mamy własny panel kontrolny połączenia. Za pomocą polecenia Wstrzymaj możemy zablokować chwilowo przekazywanie obrazu naszego pulpitu, ale bez zrywania połączenia pomocy zdalnej. Przycisk Rozmowa inicjuje moduł czatu, dalsze opcje są identyczne jak u osoby pomagającej. 6. Na przykład po kliknięciu na przycisk Rozmowa wyświetlony zostanie prosty komunikator, w którym oprócz dialogu prowadzonego z naszym pomocnikiem widzimy również komunikaty funkcji zdalnej pomocy. Po stronie osoby pomagającej nam moduł czatu wyświetlany jest w postaci bocznego paska wyświetlanego po lewej stronie podglądu naszego pulpitu. Pulpit zdalny Chrome Jeżeli funkcje zdalnej pomocy, dostępne w domowej edycji systemu Windows 10, są dla nas niewystarczające, warto skorzystać z popularnej przeglądarki Google Chrome oraz dostępnej w niej aplikacji o nazwie Pulpit zdalny Chrome. Konfiguracja w tym wypadku ma kilka etapów. Najpierw działania wykonujemy na komputerze, z którym będziemy się zdalnie łączyć. » Pobierz Pulpit zdalny Chrome Pobieramy i instalujemy Pulpit zdalny Chrome 1. Zaczynamy od zainstalowania w przeglądarce aplikacji Pulpit zdalny Chrome, to znaczy ruchamiamy Google Chrome i przechodzimy na stronę sklepu Chrome Web Store. 2. W sklepie znajdujemy aplikację Pulpit zdalny Chrome i klikamy w oknie opisu na przycisk Dodaj do Chrome. Wyświetlone zostanie okno informujące o uprawnieniach aplikacji, które trzeba zaakceptować - klikamy w nim na Dodaj aplikację. Następnie po powrocie do opisu aplikacji klikamy na widoczny już przycisk Uruchom aplikację. 3. Podczas pierwszego uruchomienia wyświetlone zostanie okno z prośbą o zezwolenie na rozszerzone uprawnienia zainstalowanej aplikacji do zdalnego dostępu. Taki komunikat zobaczymy tylko raz. Klikamy na Zezwól. W oknie Pulpit zdalny Chrome musimy jeszcze kliknąć na Kontynuuj. 4. Zobaczymy główne okno zainstalowanej aplikacji. Oferuje ono dwie funkcje: Pomoc zdalna oraz Moje komputery. Ponieważ pomoc zdalną przećwiczyliśmy już za pomocą systemowych funkcji Windows 10 i teraz chcemy już korzystać z pełnego zdalnego dostępu, klikamy na przycisk Rozpocznij widoczny w sekcji Moje komputery. 5. Klikamy najpierw na przycisk Włącz połączenia zdalne. Wyświetlone zostanie okno komunikatu informującego o konieczności pobrania dodatkowego oprogramowania. Klikamy na Zaakceptuj i zainstaluj. Spowoduje to uruchomienie pobierania pliku o nazwie chromeremotedesktophost. Po pobraniu uruchamiamy ten plik i instalujemy w systemie. 6. Po zainstalowaniu pobranego pakietu wracamy do okna Pulpit zdalny Chrome i definiujemy kod PIN, za pomocą którego zdalne połączenia będą uwierzytelniane. Po wpisaniu kodu w obu polach klikamy na OK. To koniec etapu konfiguracji komputera, z którym mamy się łączyć. Wyświetlony komunikat informuje o włączeniu połączeń zdalnych, klikamy na OK. 7. Wracamy do okna Pulpit zdalny Chrome, w którym w sekcji Moje komputery widoczna jest nazwa naszego komputera, co oznacza, że oczekuje on na zdalne połączenia. Ustawienia komputera, z którego się łączymy i nawiązanie połączenia 1. Na komputerze, z którego się łączymy, również w przeglądarce Google Chrome instalujemy aplikację Pulpit zdalny Chrome. Po jej uruchomieniu w ramce Moje komputery klikamy na Rozpocznij. 2. W ramce Moje komputery wyświetlona zostanie lista komputerów, na których wcześ­niej uaktywniono funkcje zdalnego dostępu za pomocą Chrome. Aby nawiązać połączenie, klikamy na nazwę komputera. Zostaniemy poproszeni o wcześniej ustalony kod PIN. Po wprowadzeniu kodu klikamy na Połącz. 3. Połączenie zdalnego dostępu zostaje ustanowione. Na komputerze, z którym się połączyliśmy, jest to sygnalizowane niewielkim paskiem z komunikatem i przyciskiem Zatrzymaj udostępnianie zrywającym połączenie. Natomiast na maszynie, z której się łączymy, w oknie aplikacji Pulpit zdalny Chrome widzimy po prostu cały pulpit odległego komputera i możemy przeprowadzać w nim wszystkie działania. Aby zakończyć połączenie, wystarczy zamknąć okno zdalnego dostępu. TeamViewer TeamViewer to popularny program oferujący najbardziej rozbudowany zestaw funkcji związanych z wykorzystaniem zasobów komputera na odległość. Podobnie jak w przypadku rozwiązania opartego na Google Chrome, także w tym przypadku konfigurację musimy przeprowadzić zarówno na komputerze, z którym zamierzamy się łączyć, jak i na maszynie, z której będziemy nawiązywać połączenia. » Pobierz TeamViewer oraz TeamViewer Portable Ustawienia komputera oczekującego na połączenia 1. Uruchamiamy instalację programu Team­Viewer 11. W pierwszym oknie zaznaczamy opcje: Zainstaluj, aby zdalnie sterować tym komputerem oraz do celów indywidualnych/niekomercyjnych (tylko w takim przypadku legalnie możemy korzystać z programu bez opłat). Następnie klikamy na przycisk Akceptuj - Zakończ. 2. Startuje wbudowany w TeamViewera kreator, w którym klikamy na przycisk Następne, by w kolejnym kroku zdefiniować nazwę danego komputera oraz hasło dostępowe dla zdalnych połączeń. Klikamy na Następne. 3. Kreator zaproponuje utworzenie konta TeamViewera. Nie jest to konieczne dla nawiązywania zdalnych połączeń, dlatego wybieramy opcję W tej chwili nie chcę tworzyć konta w programie TeamViewer i klikamy na przycisk Następne. 4. Ostatnie okno kreatora zawiera specjalny unikalny kod danego komputera. Będzie on wymagany podczas zdalnych połączeń z tą maszyną. Nie trzeba go zapisywać - będzie widoczny również później w oknie głównym programu. Klikamy na Zakończ. 5. Zobaczymy główne okno programu Team­Viewer, a w nim utworzony identyfikator i hasło dostępowe umożliwiające nawiązywanie połączeń zdalnych z danym komputerem. Ustawienia komputera, z którego się łączymy i nawiązanie połączenia 1. Na komputerze, z którego zamierzamy nawiązywać połączenia, w pierwszym etapie instalacji wybieramy opcję Zainstaluj i Do celów indywidualnych/niekomercyjnych. Klikamy na Akceptuj - Zakończ. 2. W tym przypadku zobaczymy od razu okno główne programu. W sekcji Zdalne sterowanie komputerem w polu Identyfikator partnera wpisujemy utworzony wcześniej identyfikator maszyny, z którą zamierzamy nawiązać połączenie. TeamViewer oferuje dwa tryby zdalnego dostępu: Zdalne sterowanie (domyślnie zaznaczony - dający pełny dostęp do zdalnego komputera) oraz Transfer pliku - w tym trybie zamiast zdalnego pulpitu będziemy mogli wygodnie przesyłać pliki pomiędzy połączonymi komputerami. Aby nawiązać połączenie w wybranym trybie, klikamy na Połącz z partnerem. 3. TeamViewer poprosi o hasło dostępowe ustawione na komputerze, z którym próbujemy się połączyć. Po jego wpisaniu klikamy na przycisk Zaloguj się. 4. Sesja zdalnego dostępu zostanie rozpoczęta i na ekranie zobaczymy okno z widokiem na pulpit zdalnego komputera. TeamViewer od razu daje pełny dostęp do komputera, dodatkowo za pomocą widocznego w górnej części okna paska narzędziowego mamy możliwość używania wielu dodatkowych funkcji wpływających na działanie zdalnego komputera. 5. Również po stronie komputera, z którym jesteśmy połączeni, widoczny jest niewielki panel kontrolny połączenia. Przykładowo, klikając na widoczną tu ikonę ze słuchawkami, możemy nawiązać połączenie głosowe pomiędzy komputerami, a to czyni z TeamViewera również świetne narzędzie do świadczenia zdalnej pomocy (można też korzystać z TeamViewera jako z komunikatora internetowego). 6. Jak wyłączyć nieużywaną usługę OneDrive w Windows 10 Jeżeli nie korzystamy z internetowego dysku Microsoftu, możemy całkowicie dezaktywować OneDrive w Windows 10, dzięki czemu nie tylko pozbędziemy się niechcianych komunikatów, ale też sprawimy, że OneDrive przestanie pracować w tle. Jeśli mamy Windows 10 w wersji Pro, możemy skorzystać w tym celu z narzędzia Edytor zasad grupy, a jeżeli używamy Windows 10 Home, będziemy musieli wprowadzić zmianę w Edytorze rejestru. Windows 10 Pro - Edytor zasad grupy 1. Otwieramy Panel sterowania, na przykład klikając prawym przyciskiem myszy na ikonę Start i wybierając Panel sterowania. 2. Aby znaleźć Edytor zasad grupy, w pole wyszukiwania w prawym górnym rogu okna Panelu sterowania wpisujemy na przykład grupy i naciskamy Enter. W wynikach wyszukiwania klikamy na Edytuj zasady grupy. 3. W panelu z lewej strony okna Edytora klikamy na Konfiguracja komputera, potem na Szablony administracyjne i Składniki systemu Windows. Na liście elementów po prawej stronie odnajdujemy pozycję OneDrive i klikamy na nią dwukrotnie. 4. Pokazuje się pozycja Nie zezwalaj na używanie usługi OneDrive na potrzeby przechowywania plików. Klikamy na nią dwukrotnie. W nowo otwartym oknie zaznaczamy kliknięciem pole przy pozycji Włączone. Klikamy na Zastosuj i OK. 5. Jeśli widzimy też pozycję Domyślnie zapisuj dokumenty w usłudze OneDrive, klikamy na nią dwukrotnie, w nowym oknie zaznaczamy Wyłączone i klikamy na Zastosuj i OK. Windows 10 Home - Edytor rejestru 1. Naciskamy kombinację klawiszy Start+R, w okno Uruchamianie wpisujemy regedit i naciskamy Enter, by otworzyć Edytor rejestru. 2. Klikamy kolejno na HKEY_LOCAL_MACHINE, Software, Policies, Microsoft i na Windows. 3. Klikamy prawym przyciskiem myszy na Windows, a z menu wybieramy kolejno Nowy i Klucz. Nowemu kluczowi nadajemy nazwę OneDrive. 4. Na utworzony klucz klikamy prawym przyciskiem myszy i z menu kontekstowego wybieramy Nowy i Wartość DWORD (32-bitowa). Jako nazwę nowego elementu podajemy DisableFileSyncNGSC. W panelu z prawej strony okna Edytora rejestru klikamy dwukrotnie na utworzony element i w nowo otwartym oknie określamy jego wartość na 1. 5. Zamykamy Edytor rejestru, a następnie restartujemy komputer. Gotowe. OneDrive nie będzie już się nam naprzykrzał. » Przeczytaj także: Windows 10: jak diagnozować problemy z systemem 5. Co zrobić, by skrót do Eksploratora na pasku zadań otwierał folder Mój komputer W Windows 10 można to zrobić o wiele łatwiej niż w poprzednich wersjach systemu - wystarczy kilka kliknięć. 1. Klikamy na ikonę Eksploratora plików, by otworzyć jego okno. 2. W oknie Eksploratora wchodzimy na zakładkę Widok i klikamy na Opcje w prawym górnym rogu okna, a potem na Zmień opcje folderów i wyszukiwania. 3. W oknie Opcje folderów na zakładce Ogólne zamiast Szybki dostęp wybieramy Ten komputer. Klikamy na Zastosuj i OK. Gotowe. Teraz po kliknięciu na ikonę Eksploratora plików będzie otwierał się folder Ten komputer, dający wygodny dostęp do wszystkich dysków. 4. Jak wyłączyć zbędne programy z autostartu bez dodatkowej aplikacji Programy, które startują razem z systemem i działają w tle, jeśli z nich nie korzystamy, niepotrzebnie zużywają zasoby komputera i opóźniają jego start. Porządki w autostarcie pomoże nam zrobić na przykład program CCleaner (klikamy w jego oknie na Narzędzia i Autostart, a potem zaznaczamy zbędne programy i klikamy na Wyłącz). Jeśli jednak nie chcemy korzystać z dodatkowego programu, możemy łatwo uporządkować autostart za pomocą systemo­wego Menedżera zadań. 1. Klikamy prawym przyciskiem myszy na zegar systemowy i z menu kontekstowego wybieramy Menedżer zadań. 2. W oknie Menedżera zadań przechodzimy na zakładkę Uruchamianie (jeśli nie widzimy zakładek, u dołu okna klikamy na Więcej szczegółów). Zobaczymy nazwy programów, które startują wraz z systemem, a w ostatniej kolumnie - informacje, jaki wpływ mają na uruchamianie. Zaznaczamy kliknięciem nazwę programu, który chcemy wyłączyć z autostartu, klikamy prawym przyciskiem myszy i wybieramy polecenie Wyłącz. 3. Reset systemu do ustawień fabrycznych Jeżeli komputer działa bardzo wolno, najlepiej i najłatwiej jest przywrócić system do ustawień fabrycznych. Efekt będzie taki, jak przy reinstalacji systemu. 1. Z menu Start wybieramy Ustawie­nia, a następnie Aktualizacje i zabezpieczenia. Z lewej strony okna klikamy na Odzyskiwanie, a potem z prawej strony na Rozpocznij przy opcji Resetuj ustawienia komputera do stanu początkowego. 2. Mamy teraz do wyboru dwie możliwości. Opcja Zachowaj moje pliki to odświeżenie systemu - instalacja Windows, ale przy zachowaniu plików osobistych, części aplikacji, kont użytkowników. Usuń wszystko to właśnie powrót do ustawień fabrycznych - na dysku zostanie jedynie system operacyjny. 3. W naszym przykładzie klikamy na Usuń wszystko - musimy być pewni, że chcemy usunąć wszystkie dane, aplikacje i ustawienia. W kolejnym kroku decydujemy o trybie przeprowadzania resetu. Możemy wybrać szybszy wariant, polegający na zwykłym usunięciu wszystkich plików lub też zdecydowanie wolniejszy, mogący zająć nawet kilka godzin, w trakcie którego dysk zostanie całkowicie wyczyszczony, co uniemożliwi odzyskanie z niego jakichkolwiek danych. Po dokonaniu wyboru klikamy na Dalej, a następnie na Resetuj. 2. Jak sprawdzać aktualizacje w Windows 10 Możemy to sprawdzić w Ustawieniach po kliknięciu na Aktualizacje i zabezpieczenia. 1. Aby sprawdzić, jakie aktualizacje zostały zainstalowane w naszym komputerze i jakie jest ich przeznaczenie, klikamy na ikonę Start, a potem na Ustawienia. W oknie Ustawienia klikamy na Aktualizacja i zabezpieczenia. 2. Na zakładce Windows Update klikamy na Opcje zaawansowane, a potem na Wyświetl historię aktualizacji. Teraz zobaczymy spis pobranych i zainstalowanych ostatnio aktualizacji. Klikając na daty, zapoznamy się z opisami ich funkcji i zadań. » Przeczytaj także więcej poradników dla Windows 10 1. Jak usprawnić włączanie programów w Windows 10 Można zrobić to na trzy sposoby: Po pierwsze, warto przypinać programy, których często używamy do paska zadań. Wystarczy w tym celu kliknąć prawym przyciskiem myszy na ikonę programu na pasku, kiedy jest on uruchomiony i wybrać polecenie Przypnij do paska zadań. Problem powstaje wtedy, gdy zaczyna brakować miejsca na pasku. Można też korzystać z wyszukiwarki systemowej - często wystarczy wpisać kilka pierwszych liter nazwy programu, by pokazał się w wynikach wyszukiwania na samej górze. Jeżeli jednak mamy kilka aplikacji, których nazwy zaczynają się podobnie i nie chce nam się szukać tej właściwej w wynikach wyszukiwania, możemy uprościć sobie to zadanie, przypisując do danego programu charakterystyczne litery. Wtedy wystarczy wpisać w pole wyszukiwania na przykład aa i wcisnąć Enter, by uruchomić aplikację. Oto jak to zrobić. 1. Klikamy prawym przyciskiem na puste miejsce pulpitu i wybieramy Nowy, a potem Skrót. 2. W nowym oknie klikamy na Przeglądaj, a potem wybrany program i na OK. Jako nazwę tworzonego skrótu wpisujemy litery, którymi chcemy wywoływać program, czyli na przykład aa . Klikamy na Zakończ. 3. Na pulpicie powstaje skrót do wybranej przez nas aplikacji, ale o nazwie podanej w poprzednim punkcie - aa. Zaznaczamy go pojedynczym kliknięciem i wycinamy, wciskając Ctrl+ X. 4. Teraz wciskamy Start+R, w okno Uruchamianie wpisujemy shell:system i wciskamy Enter. Otwiera się okno, w które wklejamy nasz skrót, po prostu naciskając Ctrl+V. Potwierdzamy, klikając na Tak. Gotowe. Teraz, kiedy wpiszemy w wyszukiwarkę systemową aa i wciśniemy Enter, uruchomi się przypisany do tych liter program - w naszym przykładzie Chrome. » Przeczytaj także: Windows 10 Threshold 2 - wszystko o pierwszym Service Packu fot. stokkete | 123RF Po uaktualnieniu do systemu Windows 10 może pojawić się błąd „Driver WUDFRd”. Przyczyny tego błędu nie są skomplikowane i można go łatwo naprawić. W tym artykule pokażemy, jak rozwiązać ten problem za pomocą prostych metod. Co to jest WUDFRd?Co powoduje błąd „Driver WUDFRd”?Jak rozwiązać problem z błędem „sterownika WUDFRd”?Upewnij się, że system Windows jest aktualnyWyłącz tryb hibernacji dysku twardegoZainstaluj ponownie kontroler USBZaktualizuj niezgodne sterownikiSprawdź ustawienia sterownika usługi Windows Foundation ServiceCzęsto zadawane pytania Jakim sterownikiem jest WUDFRd? Jak naprawić błąd ładowania WUDFRd? Co nie powiodło się WUDFRd? Co to jest WUDFRd? Co to jest WUDFRd? WUDFRd to proces systemowy, który jest bardzo ważny dla komputera z systemem Windows. Plik systemowy można znaleźć w /C>Windows>System32>Sterowniki. Proces Windows jest częścią Windows Driver Foundation — User mode Driver Framework Reflector i odnosi się do oprogramowania Microsoft. Po aktualizacji może pojawić się komunikat o błędzie w pliku systemowym – „Sterownik WUDFRd nie mógł załadować urządzenia”. Przyczyn może być wiele i jest to wskazywane jako wadliwy sterownik urządzenia. Co powoduje błąd „Driver WUDFRd”? Błąd WUDFRd zwykle występuje podczas aktualizacji systemu Windows 10. Po zaktualizowaniu systemu Windows 10 sterowniki są również aktualizowane, a firma Microsoft uważa tę część aktualizacji systemu Windows 10! Podczas tego procesu aktualizacji niektóre sterowniki stają się niezgodne ze sprzętem, co jest uważane za jedną z przyczyn awarii WUDFRd. Ten błąd może być spowodowany wadliwym sterownikiem urządzenia w systemie, więc musisz go zaktualizować, aby rozwiązać ten problem. Podgląd zdarzeń zwykle wyświetla ten błąd WUDFRd nie udało się załadować z identyfikatorem zdarzenia 219. Podczas uaktualniania do systemu Windows 10 sterowniki powodują konflikt ze sterownikami firmy Microsoft, więc pojawia się ten błąd. Czasami widzisz niebieski ekran wskazujący na problem, a gdy szukasz problemu w Podglądzie zdarzeń, zawsze widzisz ten sam komunikat. Jak rozwiązać problem z błędem „sterownika WUDFRd”? Upewnij się, że system Windows jest aktualny System Windows 10 zapewnia wiele sposobów na aktualizowanie komputera. Jednym ze sposobów jest włączenie automatycznych aktualizacji, które będą automatycznie pobierać i instalować aktualizacje (bez konieczności kiwnięcia palcem). Może się jednak zdarzyć, że zechcesz lub będziesz musiał ręcznie sprawdzić dostępność aktualizacji. Oto jak: Otwórz aplikację Ustawienia, klikając menu Start, a następnie wybierając ikonę koła zębatego Ustawienia. Kliknij Aktualizacja i zabezpieczenia. Na karcie Windows Update kliknij Sprawdź aktualizacje. System Windows rozpocznie wówczas sprawdzanie dostępnych aktualizacji i zainstaluje je automatycznie, jeśli zostaną znalezione. Jeśli nie zostaną znalezione żadne nowe aktualizacje, zobaczysz komunikat informujący, że komputer jest aktualny. Ręczne sprawdzanie dostępności aktualizacji to szybki i łatwy sposób na upewnienie się, że komputer ma najnowsze poprawki i funkcje zabezpieczeń. Wyłącz tryb hibernacji dysku twardego Jeśli chcesz wyłączyć tryb hibernacji dysku twardego w systemie Windows 10, możesz wykonać kilka prostych kroków. Najpierw otwórz Panel sterowania i przejdź do opcji zasilania. Następnie znajdź ustawienia hibernacji i wybierz opcję wyłączenia hibernacji. Na koniec zapisz zmiany i uruchom ponownie komputer. Spowoduje to wyłączenie trybu hibernacji i pomoże przedłużyć żywotność dysku twardego. Pamiętaj jednak, że może to również spowodować wolniejsze uruchamianie się komputera. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian w systemie skonsultuj się z działem IT lub wykwalifikowanym technikiem. Zainstaluj ponownie kontroler USB Proces odinstalowywania i ponownego instalowania kontrolera USB w systemie Windows 10 jest stosunkowo prosty. Aby rozpocząć, otwórz Menedżera urządzeń i rozwiń sekcję Kontrolery uniwersalnej magistrali szeregowej. Następnie kliknij prawym przyciskiem myszy każdy kontroler USB i wybierz Odinstaluj urządzenie. Po odinstalowaniu wszystkich kontrolerów uruchom ponownie komputer. Po ponownym uruchomieniu ponownie otwórz Menedżera urządzeń i potwierdź, że kontrolery USB nie są już obecne. Jeśli tak, powtórz proces dezinstalacji. Na koniec włóż kontroler USB do dostępnego gniazda w komputerze i postępuj zgodnie z instrukcjami wyświetlanymi na ekranie, aby zakończyć instalację. Wykonując te czynności, możesz szybko i łatwo ponownie zainstalować kontroler USB w systemie Windows 10. Zaktualizuj niezgodne sterowniki Windows 10 to świetny system operacyjny, ale od czasu do czasu może cierpieć na pewne problemy ze zgodnością. Jednym z powszechnych problemów są przestarzałe sterowniki, które mogą powodować różnego rodzaju problemy na komputerze. Na szczęście istnieje prosty sposób na zaktualizowanie sterowników w systemie Windows 10. Wystarczy wykonać te proste czynności: Naciśnij klawisz Windows + R, aby otworzyć okno dialogowe Uruchom. Wpisz „ w polu i naciśnij Enter. Spowoduje to otwarcie Menedżera urządzeń. Poszukaj urządzeń z żółtym wykrzyknikiem obok nich. Są to urządzenia z niezgodnymi sterownikami. Kliknij urządzenie prawym przyciskiem myszy i wybierz „Aktualizuj sterownik”. Wybierz „Wyszukaj automatycznie zaktualizowane oprogramowanie sterownika”. System Windows wyszuka i zainstaluje najnowsze sterowniki dla urządzenia. Wystarczy kilka prostych kroków, aby w mgnieniu oka uruchomić komputer z najnowszymi sterownikami. Sprawdź ustawienia sterownika usługi Windows Foundation Service Naciśnij Windows + R, wpisz i naciśnij Enter. Znajdź usługę Windows Driver Foundation Service — Struktura sterowników trybu użytkownika, kliknij ją prawym przyciskiem myszy i wybierz Właściwości. Ustaw typ uruchamiania na Automatyczny i upewnij się, że usługa jest uruchomiona, jeśli nie, kliknij Uruchom. Kliknij Zastosuj, a następnie OK. Uruchom ponownie komputer, aby zapisać zmiany. Często zadawane pytania Rzeczywisty plik jest składnikiem oprogramowania systemu operacyjnego Microsoft Windows firmy Microsoft Corporation. „ to odbłyśnik struktury sterowników trybu użytkownika systemu Microsoft Windows, ważny składnik opartej na modelu COM platformy sterowników trybu użytkownika (UMDF).Błąd „Nie można załadować sterownika wudfrd” zwykle pojawia się po uaktualnieniu do systemu Windows 10. Jeśli zaktualizujesz wszystkie nieaktualne sterowniki za pomocą aplikacji innej firmy, problem zostanie szybko rozwiązany. Powinieneś ręcznie sprawdzić system Windows pod kątem nowszych wersji, które naprawiają większości przypadków problemy z plikiem powodują błędy „niebieskiego ekranu” i są spowodowane brakiem lub uszkodzeniem sterowników urządzeń MSDN Disc 3712 (z powodu infekcji wirusami/złośliwym oprogramowaniem) lub awarią odpowiedniego sprzętu. Problemy te można najpierw rozwiązać ręcznie, podmieniając plik SYS na nową sys to legalny plik wykonywalny opracowany przez Google. Jest znany jako Windows Driver Foundation — User-mode Driver Framework Reflector i jest częścią oprogramowania systemu operacyjnego Microsoft Windows. Zwykle jest przechowywany w C:\Program Files. Jak sprawdzić bÅ‚Ä™dy dysku w systemie Windows Czy nasz komputer nagle siÄ™ wyÅ‚Ä…czyÅ‚ z powodu awarii zasilania? Czy Å‚adowanie zajmuje dużo czasu podczas uruchamiania? Czy brakuje ważnych dokumentów? We wszystkich tych scenariuszach logiczne jest myÅ›lenie, że problemem może być nagÅ‚a awaria głównego dysku twardego, na którym przechowywane sÄ… nasze pliki. W takich przypadkach zaleca siÄ™ sprawdzenie bÅ‚Ä™dów dysku za pomocÄ… narzÄ™dzi dostarczonych przez system Windows. Aby sprawdzić bÅ‚Ä™dy dysku, zalecamy wykonanie tych Poradnik zostaÅ‚ stworzony w systemie Windows 10, ale można go również zastosować na systemach Windows i Windows Sprawdź bÅ‚Ä™dy Komputer nadal dziaÅ‚a wolno: jak postÄ™pować PrzenieÅ› system Windows na dysk SSDSprawdź bÅ‚Ä™dy dyskuAby sprawdzić bÅ‚Ä™dy dysku, najpierw przejdziemy do ekranu Ten komputer, na którym bÄ™dÄ… obecne wszystkie dyski twarde rozpoznane przez system. Otwórz Eksploratora Windows i kliknij ikonÄ™ Ten komputer; pÅ‚yty znajdziemy w UrzÄ…dzenia i napÄ™ dysk twardy, który chcemy sprawdzić, używamy na nim prawego przycisku myszy i klikamy wÅ‚aÅ›ciwoÅ› oknie, które zostanie otwarte, przejdź do sekcji NarzÄ™dzia; WewnÄ…trz znajdziemy dwie różne opcje, przydatnÄ… do sprawdzania bÅ‚Ä™dów dysku jest Sprawdzanie bÅ‚Ä™ w Zobacz aby rozpocząć sprawdzanie bÅ‚Ä™ wybrany dysk lub partycja nie jest używana (partycja niesystemowa lub dysk), możemy natychmiast przeprowadzić sprawdzenie dysku. W niektórych przypadkach Windows ostrzega nas, że nie jest konieczne skanowanie dysku, ale jeÅ›li obawiamy siÄ™ bÅ‚Ä™dów, ignorujemy to ostrzeżenie i klikamy Jednostka dysk, na którym chcemy wykonać sprawdzenie dysku jest dyskiem systemowym (na którym mamy zainstalowany system Windows, zwykle C :), nie bÄ™dziemy mogli wykonać sprawdzenia w czasie rzeczywistym, ale zostanie on zaplanowany przy nastÄ™pnym ponownym uruchomieniu .Komputer nadal dziaÅ‚a wolno: jak postÄ™powaćCzy Twój komputer nadal dziaÅ‚a wolno nawet po sprawdzeniu bÅ‚Ä™dów dysku? Możemy postÄ™pować zgodnie z naszym przewodnikiem, aby przyspieszyć dziaÅ‚anie system Windows na dysk SSDAby uniknąć utraty danych w przypadku problemów z systemem Windows, zalecamy przeniesienie systemu operacyjnego i programów na dysk SSD. Zyskamy prÄ™dkość, a nasze dane bÄ™dÄ… bezpieczniejsze na partycji lub dysku dodatkowym.

jak sprawdzić błędy systemu windows 10